Makula delikli olgularda farklı vitreoretinal cerrahi ve kromovitrektomi tekniklerinin merkezi retina duyarlığında yaptığı değişikliklerin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ETLİK ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: UĞUR YUSUF MUNGAN
Danışman: Kenan SÖNMEZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu prospektif, randomize klinik çalışmanın amacı, anatomik olarak kapanmış idiopatik makula deliği (MD) olgularında brilliant mavisi G (BBG) ve triamsinolon asetonid (TA) kullanımının postoperatif foveal mikroyapısal iyileşme, retinal fonksiyon ve en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) üzerine etkilerini, spektral domain optik koherens tomografi (SD-OKT) ve mikroperimetri kullanılarak; konvansiyonel internal limitan membran (ILM) soyulması ve temporal inverted flep tekniği altında karşılaştırmaktır. Yöntem: Aralık 2023–Aralık 2024 arasında 52 hastanın 52 gözü çalışmaya dâhil edildi. Cerrahiler tek cerrah tarafından, 25G pars plana vitrektomi ile gerçekleştirildi. Hastalar randomize olarak BBG veya TA kullanılan gruplara ayrıldı. Her grup ayrıca konvansiyonel ILM soyulması ve temporal inverted flep alt gruplarına bölündü. Tüm hastalarda preoperatif ve postoperatif 3. ve 6. aylarda EİDGK, SD-OKT ve mikroperimetri ile değerlendirme yapıldı. Birincil sonlanım ölçütleri EİDGK, 4° ve 8° retinal duyarlılık ile dış limitan membran (DLM) ve elipsoid zon (EZ) bütünlüğü idi. Bulgular: Analize, anatomik olarak başarıyla kapanmış makula deliği bulunan ve 24'ü TA grubunda, 22'si ise BBG grubunda yer alan toplam 46 hastanın 46 gözü dahil edildi. TA ve BBG grupları arasında başlangıç demografik özellikleri ve klinik özellikleri benzer bulundu (tüm p > 0.05). Her iki grupta da cerrahi sonrası EİDGK ve retinal duyarlılıkta anlamlı iyileşme izlendi (sırasıyla, p 0.05). Alt grup analizinde, temporal inverted flep tekniği ile opere edilen olgularda TA grubunun postoperatif retinal duyarlılık değerlerinin 4° GA'da BBG grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksek saptandı (10.0 dB ve 6.4 dB; p = 0.046). Bununla birlikte, 8° GA'da TA grubunda retinal duyarlılık değerleri daha yüksek olma eğiliminde olmakla birlikte, bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p = 0.060). Çok değişkenli analizde, postoperatif ≤0.3 logMAR düzeyinde EİDGK'ye ulaşmada en güçlü bağımsız prognostik faktörler intakt EZ varlığı (Odds Oranı (OR): 4.80; %95 Güven Aralığı: 1.09–21.2; p = 0.038) ve küçük makula deliği taban çapı (≤900 µm; OR: 9.49; %95 Güven Aralığı: 1.46–61.6; p = 0.018) olarak saptandı. Sonuç: İdiopatik MD Her iki ajan da erken postoperatif dönemde benzer anatomik ve fonksiyonel iyileşme sağlasa da TA özellikle temporal inverted flep tekniği ile uygulandığında fovea merkezli fonksiyonel iyileşme açısından daha üstün sonuçlar sağladığı görülmüştür. TA grubunda saptanan daha yüksek retinal duyarlılık ve görme artışına yönelik eğilim, ajanın anti-inflamatuar ve nöroprotektif özellikleri ile ilişkili olabilir. Bu bulgular, boya seçiminin yalnızca ILM görselleştirilmesini kolaylaştırmakla sınırlı kalmayıp tercih edilecek cerrahi yaklaşımlara göre fonksiyonel iyileşmeyi de etkileyebileceğini düşündürmektedir. Bu sonuçların doğrulanması için daha geniş örneklemli, çok merkezli ve uzun süreli takip çalışmalarına ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Makula deliği (MD), mikroperimetri, Brilliant mavisi G (BBG), triamsinolon asetonid (TA), konvansiyonel ILM Peeling, temporal inverted ILM flep