Çocukluk çağı Behçet hastalarında yapısal kardiyak etkilenmenin ekokardiyografi ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEVAL ŞİMŞEK UZUNOĞLU
Danışman: Mehmet KARACAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışamada çocukluk çağı Behçet hastalığı (BH) tanısı ile izlenen hastalarda, kalbin yapısal ve elektriksel olarak etkilenip etkilenmediğinin araştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca erişkin yaşlarda saptanan patolojilerin çocukluk çağında da ortaya çıkıp çıkmadığının saptanması, BH hastalarının kardiyak muayeneleri ve ekokardiyografi (EKO)/elektrokardiyografi (EKG)'leri ile, kardiyak etkilenmenin yerinin, derecesinin, türünün araştırılması ve bulguların sağlıklı çocuklardaki bulgularla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya hasta grubu olarak, "Behçet Hastalığı için Uluslararası Çalışma Grubu" tarafından tanımlanan 2015 yılındaki Pediatrik kriterlere (International classifications criteria for Behçet's disease - Paediatric criteria for BD 2015) göre BH tanısı almış 40 hasta alındı. Kontrol grubu olarak demografik özellikleri uygun, kardiyak tutuluma neden olabilecek ek başka hastalığı olmayan 40 sağlıklı birey alındı. Hastaların EKG ve EKO bulguları dijital ortama kaydedildi. M-mode ve iki boyutlu EKO ile kapak morfolojileri, perikard ve duvar hareketleri değerlendirildi. Aort çapları, sol ventrikül diastol sonu çapı (LVEDd), sol ventrikül sistol sonu çapı (LVEDs), fraksiyonel kısalma (KF), ejeksiyon fraksiyonu (EF) ölçüldü. Pulsed Wave (PW) Doppler EKO inceleme ile erken (E) ve geç (A) diastolik akım hızları, deselerasyon zamanı (DZ) ölçüldü, E/A oranları hesaplandı. Doku Doppler EKO ile izovolümetrik relaksasyon zamanı (IVRZ) ölçüldü. Bulgular: Gruplar, klinik ve demografik özellikler açısından benzer bulundu. Hastaların EKG'lerinde PR mesafesi değeri (150±14 ve 143±13 p:0,019) kontrol grubuna göre daha yüksek saptandı. Hasta grubunda elektrokardiyofik olarak başka patoloji saptanmadı. Ekokardiyografi incelemelerine göre hasta grubunda aortik anülüs, sinüs Valsalva ve sinotübüler junction (STJ) çaplarının değerleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha fazla saptandı. (Aortik anülüs:18,6±2,6 ve 16,9±2,4 p:0,004, sinüs Valsalva: 23,8±3,7 ve 22±3,1 p:0,022, STJ: 19,5±2,7 ve 18,1±3,2 p:0,032 ). Hastaların %15'inde (n:6) minimal mitral yetmezlik, %2,5'inde (n:1) mitral yetmezlik ile birlikte aort kapak yetmezliği saptandı. Kontrol grubunun ise %2,5'inde (n:1) minimal mitral yetmezlik, %2,5'inde (n:1) minimal mitral yetmezlik ile birlikte minimal triküspit kapak yetmezliği saptandı. İstatistiksel olarak anlamlı bir fark olmasa da hasta grubunda mitral yetmezlik oranı daha yüksek bulundu. Sonuç: Literatürde pediatrik BH hastalarında kardiyak etkilenme açısından elektrokardiyografik ve ekokardiyografik görüntülemeye dair herhangi bir çalışmaya rastlanmamıştır. Çalışmamızda hasta grubunda kontrol grubuna göre PR mesafesindeki artış, çocukluk çağı BH hastalarındaki iletim bozukluğunun ilk bulgusu olabileceğini düşündürmüştür. Mitral yetmezlik oranının hastalarda daha yüksek olması ve aortik anülüs, sinüs Valsalva, STJ seviyesinde aort çapının hasta grubunda anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuş olması kardiyak belirti ve bulguları olmayan pediatrik BH hastalarının kardiyolojik muayene ve ekokardiyografi tetkiki ile takibinin faydalı olabileceğini düşündürmüştür.