Dekolman plasenta tanısı alan olguların maternal ve fetal sonuçlarının retrospektif değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ASLI ÖZKAN

Danışman: Niyazi TUĞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

AMAÇ: Dekolman plasenta, gebeliğin önemli komplikasyonlarından biridir ve anne ile bebek ölümüne yol açabilmektedir. Bu çalışmada, kliniğimizde dekolman plasenta tanısı alan olguların maternal ve fetal sonuçları değerlendirilerek, olası risk faktörlerinin saptanması ve morbidite ile mortalitenin öngörülmesi amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2019 - Ocak 2024 tarihleri arasında hastanemizde dekolman plasenta tanısı alarak doğumu gerçekleştirilen hastaların dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların yaş, gravida, parite, vücut kitle indeksi, özgeçmişteki hastalıklar, trombofili, uterin anomali öyküsü, önceki gebeliklerdeki komplikasyonlar, sigara ve ilaç kullanımı gibi bilgiler kaydedilmiştir. Ayrıca, gebelik komplikasyonları, başvuru esnasındaki laboratuar değerleri ve doğum şekli gibi veriler incelenmiştir. Yenidoğanların doğum ağırlığı, APGAR puanı ve yenidoğan yoğun bakım ünitesi (YDYBÜ) ihtiyacı gibi bilgiler de değerlendirilmiştir. BULGULAR: Annelerin 34,94%'ünün geçmiş doğum öyküsü yoktur. 30,12%'sine kan transfüzyonu yapılmıştır. Kanama ile başvuranların oranı 61,45% olup yaş ortalaması 29,25±5,67, gravida ortalaması 2,53±1,70, parite ortalaması 1,18±1,32'dir. Yenidoğanların ortalama doğum haftası 34,10±4,39 olup, 51,81%'i YDYBÜ'de takip edilmiştir. 83 doğumdan 66'sında yenidoğanlar sağ doğmuştur. Erken neonatal dönemde 69,88%'i sağ kalmış, 30,12%'si vefat etmiştir. Yenidoğanların doğum ağırlığı ortalaması 2.349,66±966,97 gramdır. Kan transfüzyonu yapılan hastalarda, hemoglobin, hematokrit, MPV ve fibrinojen düzeyleri transfüzyon yapılmayanlara göre anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Transfüzyon yapılanlarda yenidoğanların 1. dakika APGAR skoru daha düşüktür. Ölü doğum yapan annelerin D-Dimer düzeyleri sağ doğum yapanlara göre anlamlı derecede yüksektir. Dekolman yüzdesi ile 1. ve 5. dakika APGAR skorları arasında negatif ilişki bulunmuştur. Dekolman yüzdesi ile hemoglobin, hematokrit ve fibrinojen arasında orta düzeyde negatif ilişki saptanmıştır. SONUÇ: Bu çalışma, plasenta dekolmanının maternal ve fetal sonuçlarını değerlendirmiştir. Plasenta dekolmanının perinatal mortaliteyi artırdığı, dekolman yüzdesi arttıkça bebeklerde Apgar skorlarının düştüğü ve annelerin kan transfüzyon ihtiyacı ile hastane kalış sürelerinin arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca, anne yaşı ve gravida gibi risk faktörlerinin plasenta dekolmanı yüzdesiyle ilişkili olduğu belirlenmiştir.