Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda serum bisfenol a düzeyi ile periferik diyabetik polinöropati arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEDA SALİ
Danışman: Devrim Sinem KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda tip 2 diabetes mellitus (DM) tanısı olan hastalarda endokrin bozucu kimyasal olarak bilinen Bisfenol A (BPA)'nın serum düzeyleri ile diyabetik periferik polinöropati (PNP) arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem ve Gereç: Çalışmaya bilinen tip 2 DM tanısı bulunan 80 (Erkek/Kadın=36/44) hasta dahil edildi. PNP varlığı açısından tüm hastalar Michigan Nöropati Tarama Testi (MNTT) ve Elektromiyografi (EMG) ile değerlendirildi. Ek olarak diğer mikrovasküler komplikasyonlar açısından spot idrarda albumin/kreatinin oranı ve göz dibi muayenesi yapıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların ortalama yaşı 51,1±5,9, diyabet yaşı 5,9±5,2 yıl idi. Hastalar EMG sonuçlarına veya MNTT sonuçlarına göre PNP var/yok olarak gruplandırılarak karşılaştırıldığında serum BPA düzeyleri açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla; p=0,088 ve p=0,185). Hastalar EMG ve MNTT sonuçlarından her ikisinin de pozitif ve negatif olmasına göre PNP var/yok olarak sınıflandırıldığında, PNP olan (Erkek/Kadın=14/13) ve olmayan (Erkek/Kadın=12/15) gruplar karşılaştırıldığında serum HbA1c (%9,8±2,2 ile %8,0±2,2; p=0,008) ve trigliserid (219,9±88,3 ile 162,1±58,3 mg/dL; p=0,006) düzeyleri PNP olan hastalarda istatistiksel olarak daha yüksek idi. Ancak gruplar arasında serum BPA düzeyleri açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu (7,4±2,5 ile 7,7±3,0 ng/mL; p꞊0,708). Hastalar diyabetik retinopati var/yok (n꞊13/n꞊67) ve mikroalbuminüri var/yok (n꞊21/n꞊53) olarak sınıflandırıldığında da serum BPA düzeylerinin gruplar arasında istatistiksel olarak farklı olmadığı görüldü (sırasıyla; p=0,830 ve p=0,454). Tartışma ve Sonuç: Günümüzde endokrin bozucu kimyasalların, tiroid disfonksiyonu, obezite ve tip 2 DM gibi pek çok endokrin hastalığın patogenezinde rol oynayabileceğine ilişkin çalışmalar giderek artmaktadır. Çalışmamızda Tip 2 DM'li hastalarda PNP varlığı ile serum BPA düzeyleri arasında istatistiksel bir ilişki saptanmamıştır. Ancak BPA ile diyabetik komplikasyonlar arasındaki net ilişkinin ortaya konabilmesi açısından prospektif ve daha geniş sayıda olgu içeren çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Bisfenol A, Diabetes Mellitus, Polinöropati