İnfantlarda ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonu tanısından sonra renal skar riski ve skar ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM GÜLTEN ALTINKAYNAK
Danışman: Çağla Serpil DOĞAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:İnfantlarda ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonu tanısından sonra renal skar riski ve skar ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi Amaç: Bu çalışmada, süt çocukluğu döneminde geçirilen ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonunda (İYE) izole edilen etkenleri, antibiyotik duyarlılığını, konjenital üriner sistem anomalileri ile birlikteliğini araştırmayı, izlemde renal skar gelişme sıklığı ve skar gelişimi ile ilişkili risk faktörlerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi Ocak 2017-Aralık 2019 tarihleri arasında ateşli İYE tanısı ile yatan, 2- 24 aylık hastaların kayıtları geriye dönük olarak incelendi. İlk İYE öyküsü olan hastalar çalışmaya alındı. Demografik ve klinik özellikleri, laboratuar ve görüntüleme tetkiklerinin sonuçları kaydedildi. Bulgular: Çalışmamızda 2-24 ay arasında ilk ateşli İYE geçiren 67 hastanın % 64.2'si (n=43) kız, %35.8'i (n=24) erkekti ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.02). Yirmi dokuz (% 43.2) hastanın başvuruda sadece ateş yakınması vardı. İdrar kültürlerinde üreyen mikroorganizmaların sıklığı Escherichia coli %55.3, Klebsiella spp %21.5, Pseudomonas aeruginosa %4.6, Enterococcus faecalis %12.3, Enterobacter spp %4.6, Proteus mirabilis %1.5 idi. Mikroorganizmaların %40'ında (n=26) çoklu dirençli geniş spektrum beta-laktamaz (GSBL) pozitifliği saptandı. İzlemde hastaların % 41.7'sinde tekrarlayan İYE görüldü. Tüm hastalara üriner ultrasonografi (USG) yapıldı ve % 44.8'inde (n=30) patolojik bulgu saptandı. Hastaların % 19.4'üne (n=13) voiding sistoüretrografi (VCUG) çekildi; sağ böbreğe vezikoüreteral reflü (VUR) (%15.3) (1'inde evre 3, 1'inde evre 4), sol böbreğe VUR (%15.3) (hepsinde evre 5), bilateral VUR (%30.7) (2'sinde evre 3, 2'sinde evre 5) saptandı. VCUG çekilen 13 hastanın 9'u (6'sında hidroüreteronefroz, 3'ünde hidronefroz) anormal USG bulgusuna sahipti ve hepsinde tekrarlayan İYE mevcuttu. 12 (% 17.9) hastaya dimerkaptosüksinikasit (DMSA) renal sintigrafi çekildi; 3 hastada sol böbrekte skar ve normal diferansiyel fonksiyon (≥ %45), bir hastada sol böbrekte skarla birlikte azalmış diferansiyel fonksiyon (%27) vardı. Sonuç: Çalışmamızda sadece ateşi olan infantlarda İYE'nin akla gelmesi, özelliklerde tekrarlayan İYE'lerde ve hidronefrozu olan vakalarda VCUG görüntüleme ve renal skarın geç dönem DMSA sintigrafi ile tespitinin önemli olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Ateş, ilk idrar yolu enfeksiyonu, infant, renal skar