Trigliserid glukoz indeksi ve diyabetik retinopati ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FATİH SULTAN MEHMET SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHİTTİN DORUK TATLI
Danışman: Ali ÖZDEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Diyabet komplikasyonları;disglisemi ile indüklenen kronik metabolik bozuklukların sonuçları olarak karşımıza çıkar. Bununla birlikte insülin direnci ve B-hücre işlev bozukluğunun diyabetik retinopatinin gelişimindekiönemli risk faktörleri olduğuna dairçalışmalar mevcuttur. Trigliserit-Glukoz indeksinin, insulin direncini göstermede kolay ve güvenilir bir yöntem olarak kabul görmektedir. GünümüzdeTyG-indeksi ve makrovasküler komplikasyonların ilişkisiyle ilgili çalışmalar mevcut olup, amacımız mikrovasküler komplikasyonlardan olan DRP ile TyG-indeksinin ilişkisini sorgulamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: ÇalışmamızOcak/2021 -Aralık/2021 arasında Fatih Sultan Mehmet E.A.H. İç Hastalıkları, Diyabet ve Endokrinoloji polikliniklerine müracaat etmiş;en az 1 yıldır Tip-2 DM tanılı350 hasta ile retrospektif olarak gerçekleştirildi. Hastalarla ilgili veriler dosyaları taranılarak elde edildi. Hastaların müracaat ettiği dönemde bakılmış açlık glukoz vetrigliserid değerleriileLn[açlık trigliserit(mg/dl) × açlık glukoz (mg/dl)/2] formülü kullanılarak trigliserit-glukoz indeksleri hesaplandı. Hastaların dosyalarında bulunan ve Göz Hastalıkları tarafından değerlendirilmiş olan ön-arka segment renkli resim çekimine göre DRP sınıflandırılması yapıldı.Çalışma hastaları 2 grupta değerlendirildi. Grup1'deDRP saptanmayan (kontrol grubu), grup 2'de ise DRP saptanan hastalar yer aldı (çalışma grubu). BULGULAR: Çalışmamızdaki hastaların yaş ortalamaları 55,98±9,28 olarak saptandı. Hastaların 158'i(%45,1) erkek ve 192'si(%54,9) kadın hastalardan oluştu. Çalışmaya dahil edilen 350 hastanın 88'inde(%25,14) DRP varken, 262'sinde(%74,86) DRP yoktu. Diyabetik retinopati bulunan ve bulunmayan hastaları karşılaştırdığımızda;DRP'siolan hastaların olmayanlara göre DM süresi (DRP(+):12,05±8,19 ; DRP(-):8,05±5,38: p:0,00) ve TyG-indeksleri (DRP(+):9,33±0.66 ; DRP(-):9,14±0,59 ; p:0,013) belirgin olarak yüksek iken; C-peptid seviyelerini(DRP(+):2,01±1,24 ; DRP(-):2,71±1,46 ;p:0,010)ise anlamlı derecede düşük bulduk. SONUÇ: TyG-indeksinin; diyabetik hastalarıDRP açısından düşük/yüksek risk gruplarına ayırarak,hastaların takiplerinde maliyet-etkinlik açısından faydasağlayacağı düşünülmektedir.Bunun dışında çalışmamızda; DRP gelişiminde en önemli etkenin uzun diyabet süresi olduğunu ve düşük C-peptid düzeylerinin DRP varlığıyla ilgili olduğunu gösteren bulgular elde ettik. TyG-indeksinin DRP veya diğer komplikasyonların habercisi olarak kullanılması için daha geniş populasyonlu ve ileri düzeyde çalışmaların yapılması önerilir. ANAHTAR KELİMELER: Tip 2 DiyabetesMellitus, Diyabetik Retinopati, Trigliserid Glukoz İndeksi, İnsulin Direnci