Koklear implant uygulamasının mastoid havalanmasına etkisinin geniş band timpanometri ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MOUSTAFA CHASAN
Danışman: Özgür YİĞİT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Koklear implant ameliyatında uygulanan kortikal mastoidektomi ve posterior timpanotomi esnasında mastoidin temel havalı hücreleri ortadan kaldırılmaktadır. Havalı mastoid büyüklüğünün orta kulak basıncını düzenleyici mekanizmalardan biri olduğu bilinmektedir. Dolayısıyla biz çalışmamızda, koklear implant cerrahisinin orta kulak basınç ve rezonansına etkisini hastalara preop ve postop uyguladığımız geniş band timpanometri ile değerlendirmeyi amaçladık. Materyal ve Metod:Çalışmamıza Nisan 2018 ile Ağustos 2018 tarihleri arasında İstanbul Eğitim Araştırma Hastanesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları kliniğinde unilateral veya bilateral koklear implantasyon uygulanan, geçmişinde koklear implantasyon dışında başka bir kulak operasyon hikayesi bulunmayan ve herhangi bir kulak anomalisi olmayan,1-14 yaş arasında toplam 26 hasta dahil edilmiştir. Tüm hastaların ailelerinden anamnez alındıktan sonra hastalara preoperatif otoskopik muayene,endoskopik nazofareks muayenesi ve geniş band timpanometrik inceleme yapılmıştır. Endoskopik nazofarenks muayenesi sonucunda hastalarda %50 ve üzeri adenoid hipertrofisi saptanan çocuklar çalışmaya dahil edilmemiştir.Postop 4.ayda geniş band timpanometrik incelemeleri tekrarlanarak preop değerler ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Unilateral veya bilateral koklear implantasyon uygulanan hastaların 15'i erkek (%57.7), 11'i kız (%42.3) idi. Hastaların yaş aralığı 13 ay ila 100 ay arasında değişmekte olup, ortalama yaş 39.0±28.7ay idi. Tüm hastaların bilateral otoskopik muayeneleri doğal olarak izlendi. Preop rezonans frekans 966 ± 873, postop rezonans frekans 1110±248 olarak tespit edilmiş olup artma eğilimi göstermiş olsa da bu fark istatistiksel anlamlılığa erişmemiştir (p > 0.05). Postop 226-250-500-4000-6000-8000 frekanstaki absorbans değerleri,preop döneme göre anlamlı (p 0.05) korelasyon gözlenmemiştir. Yine yaş ile preop-postop 226, 250, 500, 1000, 2000, 4000, 6000, 8000 absorbans frekans değerleri arasında anlamlı (p > 0.05) korelasyon gözlenmemiştir. Sonuç: Mastoidektomi sonrası yüzey alanı kadar, mastoid kitlede de anlamlı azalma söz konusu olmaktadır. Kitle azalmasının esnekliğin sabit kaldığı durumlarda yüksek frekans ses iletiminde artmayla sonuçlanması beklenir. Rezonatör bir sistem rezonans frekansına en yakın olan frekansları iyi iletir. Bir başka deyişle yüksek frekans iletimi iyileşen bir rezonatör sistemin rezonans frekansı artar. Bizim çalışmamızda istatistiksel olarak anlamlı bulunmamakla birlikte postoperatif rezonans frekans değerleri preoperatif değerlere göre yüksek tespit edilmiştir. Postop 226,250,500,4000,6000,8000 Hz timpanogram absorbans ölçüm değerleri preop döneme göre anlamlı düşüş göstermesine karşın 1000 ve 2000 Hz lerde postoperatif olarak anlamlı değişim gözlenmemiştir. Orta kulak rezonans frekansı 1000-3000 aralığında olduğundan, rezonans frekansa en yüksek etkiyi bu frekans değerlerindeki iletim gösterir. Bu nedenle bu frekanslarda anlamlı değişim olmaması sonuç olarak anlamlı sonuç elde edilmemiş olmasının muhtemel nedeni olabilir. Koklear implant cerrahisi esnasında uygulanan kortikal mastoidektominin orta kulak rezonans frekansı üzerine etkilerinin gösterilmesi özellikle koklear rezervi olan ve ileride işitme cihazı kullanabilme ihtimali olan hastalar için önemlidir. Çalışmamız bu anlamda değerli bir çalışma olup bu konuda yapılacak gelecek çalışmalara ışık tutacaktır.