İstanbul ilinde aile hekimliği birimlerinde görev yapan aile hekimlerinin adölesan yaş grubunda yeme bozuklukları hakkında bilgilerinin ve poliklinik yaklaşımlarının incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: CEMAL KÖKSAL
Danışman: Zuhal Aydan SAĞLAM
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Aile hekimlerinin adölesan yaş grubunda yeme bozuklukları açısından bilgi düzeyleri, tutumları ve davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: İstanbul'da aktif çalışan 286 aile hekimi çalışmaya katıldı. Tüm katılımcılara sosyodemografik bilgi, adölesan dönemi yeme bozuklukları hakkında poliklinik yaklaşımlarını, bilgi düzeylerini ve tutumlarını ölçen 40 sorudan oluşan anket formu çevrimiçi doldurtuldu. Bilgi düzeyini ölçmek için 14 soru soruldu, ilk bileşen 7 soru ve fiziksel bilgi düzeyi olarak, ikinci bileşen 7 soru ve sosyal bilgi düzeyi olarak adlandırıldı. Son olarak tüm soruların bileşiminden bilgi düzeyi toplam puanı hesaplanarak analiz edildi. 14 bilgi düzeyi sorusunun Alfa Cronbach değeri 0,752 bulundu. Bileşen matrisine göre belirlenen fiziksel bilgi düzeyi bileşeninin Alfa Cronbach değeri 0,729, sosyal bilgi düzeyi bileşeninin Alfa Cronbach değeri 0,744 bulundu. Bulgular: Katılımcıların %54,9'u erkek (n=157) olup, %39,9'sı (n=107) pratisyen aile hekimi, %24,5'i (n=129) sözleşmeli aile hekimliği uzmanlığı/aile hekimliği uzmanlığı eğitimi devam eden aile hekimi, %35,7'sı (n=50) uzman aile hekimi idi. Hekimlerin meslek hayatları süresince en çok 1-5 (%39,86) adölesan yeme bozukluğu hastası ile karşılaştıkları ve en çok Anoreksiya Nervoza (%95,8) ve Bulimia Nervoza (%88,11) hastalıklarını bildikleri görüldü. Çalışma süresi >16 yıl olan, SAHU/AHU hekimlerinin ve pratisyen aile hekimlerinin adölesan yeme bozukluğu hastası ile karşılaşmada ilk yapılması gerekenler konusunda bilgi düzeyleri düşük bulundu. Uzman aile hekimlerinin, günlük 41-60 hasta bakan hekimlerin, 6-10 adölesan yeme bozukluğu olan hasta ile karşılaşan hekimlerin, çalışma süresi 6-15 yıl olan hekimlerin bilgi düzeyi puan ortalamaları yüksek olduğu ve yaş ile bilgi düzeyi arasında negatif korelasyon olduğu tespit edildi. Sonuç: Lisans ya da uzmanlık tıp eğitimi boyunca yeme bozuklukları konusunda teorik veya klinik eğitim almanın aile hekimlerinin bilgi düzeyleri üzerine anlamlı katkısı olduğu tespit edildi. Aile hekimlerinin genel olarak bilgi düzeylerinin ortalamanın üstünde olduğu, aile hekimliği uzmanlarının bilgi düzeylerinin daha yüksek olduğu ancak yaş arttıkça bilgi düzeyinin azaldığı saptandı. Anahtar Kelimeler: Aile Hekimliği, Adölesan, Yeme Bozukluğu, Bilgi düzeyi