Farklı yöntemlerle tedavi edilen erozyonlu mine yüzeyine uygulanan ortodontik braketlerin bağlanma dayanımlarının karşılaştırılması

---

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ (ANKARA), KLİNİK BİLİMLER BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ALAATTİN TEKELİ

Danışman: Serkan GÖRGÜLÜ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı, insan daimi dişleri üzerinde erozyona uğratılmış mine yüzeylerine farklı remineralizasyon ajanları ile tedavisi sonrası uygulanan ortodontik braketlerin bağlanma dayanımlarının incelenmesi ve sonucunda hangi tedavi yönteminin daha etkin olduğunu değerlendirmektir. Bu in vitro çalışma 120 adet küçük azı dişi ile gerçekleştirildi. Çalışma grupları 20 'şer dişin bulunduğu 6 gruba ayrıldı. Bu gruplar flor içerikli APF jeli (Grup F), flor içerikli APF jeli+ Diyod lazer (Grup F+D), CPP-ACP içerikli MI Paste Plus (Grup M), nano-hidroksiapatit içerikli Biorepair Diş macunu (Grup B), hiçbir işleme maruz bırakılmamış sağlam mine yüzeyli negatif kontrol grubu (Grup NK) ve sadece erozyona uğratılmış pozitif kontrol (Grup PK) grubu olacak şekilde belirlendi. Tüm örneklere erozyon remineralizasyon siklusu uygulanmış olup, dişler %1 sitrik asit (pH:2,45) ile erozyona uğratılıp, erozyona uğratılmış dişlere farklı remineralizasyon ajanları ile tedavi yöntemleri uygulandı. Erozyon remineralizasyon siklusuna tabi tutulmuş dişlere uygun koşullarda ve aynı standartlarda ortodontik braketleri yapıştırılıp sonrasında braketler universal test cihazı ile 0,5 mm/dk. hız ile kırılarak braket bağlanma dayanımı değerleri tespit edildi. Çalışma verilerinin istatistiksel analizi için SPSS (Statistical Package for Social Sciences, SPSS for Window 17.0, IBM, USA) paket programı kullanıldı. Çoklu grup karşılaştırmalarda ANOVA testi, Post Hoc (ileri ikili) karşılaştırmalarda Tukey testi kullanıldı. Grup içi çoklu karşılaştırmalarda tekrarlayan ölçümlerde ANOVA, grup içi ikili karşılaştırmalarda bağımlı gruplarda T testi kullanıldı. İstatiksel analizde; gruplar arasında ortodontik braketlerin bağlanma dayanımı değerleri yönünden istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p˂0,001). Grupların erozyon- remineralizasyon siklusu sonrası uygulanan ortodontik braketlerin bağlanma dayanımı değerlerinde yapılan ileriki karşılaştırmalarda Grup M (MI Paste Plus) ve Grup B (Biorepair) arasında fark olmadığı (p=0,375), bunun haricindeki tüm diğer ikili karşılaştırmalarda anlamlı fark olduğu saptandı (p˂0,001). Grupların erozyon remineralizasyon sonrası uygulanan ortodontik braketlerin bağlanma dayanımı değerleri açısından sıralaması ise; Grup NK (Sağlam mine)>Grup B (Biorepair)~Grup M (MI Paste Plus)>Grup F+D (Flor+Diyod Lazer)>Grup F (Flor Grubu)>Grup PK (Erozyonlu Mine) şeklindedir. Sonuç olarak bağlanma dayanımı değerleri incelenerek elde edilen verilere göre mine yüzeyindeki erozyonun remineralizasyon tedavisi açısından ve braketlerin bağlanma dayanımını en etkin arttıran ajan Biorepair (Grup B) olarak belirlenirken, pozitif kontrol grubu (Grup PK) haricinde tüm gruplarda uygulanan remineralizasyon materyallerinin, erozyona uğramış diş yüzeylerinin bağlanma dayanımı değerlerini istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttırdığı belirlendi. Anahtar kelimeler: Mine, erozyon, remineralizasyon, nano-hidroksiapatit, CPP-ACP, bağlanma dayanımı.