Geriatrik hastalarda anestezi derinliğinin post-operatif deliryuma olan etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE ÇETİN POYRAZ
Danışman: Aykut SARITAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Giriş ve Amaç: Geriatrik hastalarda postoperatif deliryuma neden olan birçok faktör vardır. Yaş, cinsiyet, preoperatif dönemdeki kognitif durum, intraoperatif dönemdeki kanamalar, kan transfüzyonları, ağrı, farkındalık ve bazı ilaçlar bu faktörlerdendir. Son yıllarda anestezi derinliğinin postoperatif deliryum (POD) üzerinde etkili olabileceği ortaya atılmıştır. İşlenmiş Elektroensefalogram (EEG) monitörleri yaygın olarak anestezi derinliğini monitörize etmek için kullanılmaktadır. Çalışmamızın amacı; genel anestezi altında opere edilen geriatrik hastalarda anestezi düzeyinin optimizasyonunun postoperatif deliryum üzerinde etkisi olup olmadığını görmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma etik kurulu onayı alındıktan sonra SBÜ Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi ameliyathanesinde 65 yaş üstü, ameliyat süresi 2 saatten uzun sürmesi planlanan, ASA skoru 1, 2, 3, 4 olan ve elektif cerrahi yapılacak hastalarda yapıldı. Çalışmaya dahil edilen tüm hastalara (n=114) preoperatif dönemde mini mental test (MMSE) uygulandı ve MMSE skoru 23 üzerindeki hastalar çalışmaya alındı. Ameliyathanede rutin monitörizasyon yapıldı. Hastalara 2 mg/kg propofol, 1mcg/kg fentanil ve 0,6 mg/kg rokuronyum ile indüksiyon yapıldı. Anestezi idamesi sevofluran ve 0,05-1 mcg/kg/dk remifentanil infüzyonu ile yapıldı. Hastalar iEEG grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. iEEG grubunda, anestezi derinliği için hemodinamik belirteçlere ek olarak iEEG monitörizasyonu yapıldı ve veriler 10 dakika aralıklar ile kaydedildi. İlk olarak postoperatif derlenme odasında ve daha sonra operasyonu takiben iki gün boyunca 12 saat arayla deliryum açısından değerlendirildi. Bulgular: Tüm veriler incelendiğinde iEEG grubu ile kontrol grubu arasında deliryum açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Yoğun bakıma çıkan hastalarda ise 24. Saatte (p=0,046) ve 48. saatte (p=0,047) kontrol grubunda deliryum daha yüksek oranda saptandı. Gruplar arasında yaş, ASA skoru, preoperatif MMSE skoru, kanama miktarı ve Charlson komorbidite skoru açısıdan anlamlı farklılık saptanmadı. End Tidal MAC % karşılaştırıldığında ise iEEG grubunda 10.dk (p=0,002), 20.dk (p=0,006), 30.dk (p=0,001), 40dk (p=0,005), 50.dk (p=0,002) 60.dk vi (p=0,019), 70.dk (p=0,011), 80.dk (p=0,005), 120.dk (p=0,012) End Tidal MAC % değerleri daha yüksek saptandı. Sonuçlar: İntraoperatif dönemde iEEG monitörizasyonu ile anestezi derinliği optimal seviyede tutularak, yoğun bakıma çıkan hastalarda deliryum gelişimi ve intraoperatif farkındalık önlenebilir. Anahtar Kelimeler: Anestezi derinliği, elektroensefalografi, geriatri, postoperatif deliryum