Turnike altında yapılan diz artroplastisinde traneksamik asit uygulama yönteminin postoperatif gizli kan kaybına etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELMAN SERT
Danışman: Yusuf ÖZTÜRKMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Yüksek volümde uygulanan bir majör cerrahi girişim olarak ciddi kan kaybına sebep olabilen total diz artroplastisi (TDA), sıklıkla postoperatif anemiye ve allojeneik kan transfüzyonu ihtiyacına neden olmaktadır. Gizli kan kaybı (GKK), TDA'da kan kaybının önemli bir kısmını oluşturmaktadır ve daha kötü fonksiyonel skorlarla ilişkilendirilmiştir. Traneksamik asit (TxA); protez cerrahisinde kan kaybını azaltmaya yönelik kullanılan antifibrinolitik bir ajan olup, ideal rejim konusunda görüş birliği yoktur. Çalışmamızın temel amacı, turnike altında uygulanan TDA'da cerrahi travma ile tetiklenen, turnike kullanımı ile agreve olan lokal hiperfibrinolitik ortamın neden olduğu GKK'ye postoperatif erken dönemde ek doz ve veriliş yöntemleri içeren farklı TxA rejimlerinin etkisini kıyaslamaktı. Gereç ve Yöntem: Şubat 2021-Eylül 2022 arasında gonartroz nedeniyle İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesinde opere olan 182 hasta (156 kadın, 26 erkek) 4 gruba randomize edildi. TxA; 1. Grupta (n=56) preinsizyon 1 gr IV, 2. Grupta (n=45) 1. gruba verilene ek turnike söndürülmesi öncesinde 1 gr IV, 3. Grupta (n=41) 2. gruba verilene ek postoperatif 3. saatte 1 gr IV, 4. grupta (n=40) ise 1. gruba ek olarak kapsül kapatılması sonrası 1 gr IA uygulama yapıldı. Gruplar; hesaplanan total kan kaybı (TKK), GKK, intraoperatif kan kaybı (İKK), drenaj volümü, toplam görünür kan kaybı (TGKK), günlük hemoglobin (HGB) ve hematokrit (HCT) değişimi, maksimum HGB düşüşü, transfüzyon oranı ve komplikasyonlar açısından kıyaslandı. Bulgular: Çalışmamızdaki dört grup demografik olarak benzer özelliklere sahipti. Preoperatif hemoglobin, hematokrit değerleri arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu (p>0.05). GKK, TKK, maksimum HGB düşüşü 4. grupta (535.1±220.2 ml; 1044.0±240.3 ml; 2.7±0.6 g/dl); 1. grup (722.1±289.0 ml, p=0.002; 1319.6±315.7 ml, p 0.05). Sonuç: Çalışmamız verileri turnike uygulanarak yapılan TDA'da TxA'nın kombine yolla uygulanması ile total kan kaybı ve gizli kan kaybının postoperatif erken dönemde uygulanan tek ve çoklu doz IV uygulamaya göre anlamlı düzeyde azaltılabileceğini göstermiştir. Sadece IV yol kullanılacak ise postoperatif dönemde ek dozlar uygulanması kan kaybını daha da azaltabilir. Ancak transfüzyon ihtiyacı açısından çalışmamızdaki gruplar arasında anlamlı fark gösterilememiştir.