Kardiyorenal sendromda ultrafiltrasyon ve diüretik tedavisinin hastaneye yatış, mortalite ve maliyet üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ETLİK ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMETCAN UMUL
Danışman: Ebru GÖK OĞUZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, kardiyorenal sendrom nedeniyle hastaneye yatırılan hastalarda intravenöz (IV) diüretik ve ultrafiltrasyon (UF) tedavilerinin kısa ve uzun vadede, klinik parametreler, hastanede yatış süresi ve sayısı, acil servis başvuru sıklığı, diyaliz ihtiyacı, mortalite ve maliyet üzerindeki etkileri karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Eylül 2023 - Ocak 2025 tarihleri arasında kardiyorenal sendrom tanısıyla kliniğimize yatırılan, IV diüretik ve/veya UF tedavisi uygulanan 300 hasta taranmış, belirlenen kriterlere uyan 113 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Dahil edilme kriterleri: 18 yaş üstü, ejeksiyon fraksiyonu (EF) %55'in altında olan kalp yetmezliği tanısı; gebelik, emzirme ve evre 5 kronik böbrek hastalığının bulunmamasıdır. Veriler retrospektif olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Hastaların 58'i UF grubuna, 55'i IV diüretik grubuna randomize edilmiştir. Çalışmamızda, tedavi sürecinde elenen hastalar sonrası analiz, 96. saat sonunda 54 UF, 51 IV hasta üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ortalama yaş 73,4±10,4 yıl olup, hastaların %51'i erkekti. Gruplar arasında demografik ve klinik özellikler ile başlangıç laboratuvar parametreleri açısından anlamlı fark izlenmemiştir (p>0.05). UF grubunda sıvı kaybı (p=0.001) ve kilo kaybı (p<0.001) daha fazla olup, kreatinin artışı anlamlı olmakla birlikte (p=0.022), diyaliz ihtiyacına yansımamıştır (p=1.000). UF grubunda acil servise başvuru olması (p=0.009) ve ortalama başvuru sayısı (p=0.0015) ve yeniden hastaneye yatış sayısı (p=0.026) daha düşük, yatış süresi ise daha uzundu (p=0.040). Mortalite ve SDBH(HD) açısından fark izlenmemiştir. (p=1.000). Sonuç: UF tedavisi ile sıvı yükünün daha etkin kontrolü, dolayısıyla daha az sayıda acil başvuruları ve yatış sayıları sağlanmıştır. UF tedavisinde, yatış süresi daha uzun olmakla birlikte, hastaneye yeniden yatışların azalması nedeniyle yüksek maliyetine rağmen, uzun vadede maliyet açısından daha faydalı olabilir. Ancak UF tedavisinin renal fonksiyonlar, mortalite ve maliyet üzerindeki uzun vadeli etkilerini değerlendirmek için daha büyük örneklemli, protokol standartlaştırması yapılmış, çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Sözcükler: Kardiyorenal sendrom, kalp yetmezliği, ultrafiltrasyon, diüretik tedavisi