İdiyopatik ani sensörinöral işitme kaybında fibrinojen/yüksek yoğunluklu lipoprotein HDL) oranının prognostik değeri


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İBRAHİM HIRA

Danışman: İbrahim ÖZCAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İdiyopatik ani sensörinöral işitme kaybı hastalarında, fibrinojen, HDL ve fibrinojen/HDL oranının işitme kazançları arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bu belirteçlerin prognostik önemini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma retrospektif olarak tasarlandı. Hastaların dosyaları ve odyoloji laboratuarı kayıtları taranarak gerekli bilgilere ulaşıldı. Çalışmaya 18-65 yaş arasında 116 hasta dahil edildi. Tedavi sonrası düzelme oranlarına göre hastalar Siegel kriterleri esas alınarak dört gruba ayrıldı. Siegel 1 grubunda tam düzelme gösteren toplam 30 hasta vardı. Siegel 2 grubunda belirgin düzelme gösteren 23, Sigel 3 grubunda hafif düzelme gösteren 18 ve Siegel 4 grubunda ise tedaviye yanıt vermeyen 45 hasta vardı. Gruplarda fibrinojen, HDL, monosit, lenfosit düzeyleri ile fibrinojen/HDL, fibrinojen/lenfosit ve monosit/HDL oranları değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda gruplara göre fibrinojen değerleri karşılaştırıldığında tedavi yanıtı ile fibrinojen değerlerinin ters orantılı bir korelasyon gösterdiği ve gruplar arasındaki bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p 0,05). Siegel 2, 3 ve 4. gruplar arasındaki fark anlamlı değildi (p>0,05). Fibrinojen/HDL oranına baktığımızda Siegel 1 grubunda bu oranın belirgin oranda daha düşük olduğunu görüldü (p:0,000). Grup 1 ile grup 2 arasındaki fark anlamlı değildi (p>0,05). Ayrıca grup 3 ve 4 kendi arasında karşılaştırıldığında değerler diğer gruplardan daha yüksekti ve aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05). Sadece HDL değerleri karşılaştırıldığında tam iyileşme gösteren Siegel 1 grubu ile belirgin düzelme yanıtı veren Siegel 2 grupları arasındaki fark anlamlı iken; Siegel 1 grubundaki hastalar ile 3. ve 4. gruplar arasındaki fark anlamlı değildi (p>0,05). Yani sadece HDL değerlendirildiğinde Siegel 2, 3 ve 4. gruplar arasındaki fark anlamlı değildi (p>0,05). Dolayısıyla fibrinojen/HDL oranı prognozu göstermede yalnızca HDL veya fibrinojene göre daha değerli bulundu (p<0,05). Sonuç: Fibrinojen değerleri kötü prognostik süreçle ilişkili bulunmuştur. HDL değerleri işitme kazançlarını tam olarak yansıtmasa da düşük HDL düzeyleri kötü prognozla ilişkilidir. Yüksek fibrinojen/HDL oranı ise kötü prognozla güçlü korelasyon göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Ani İşitme Kaybı, Fibrinojen, Yüksek Yoğunluklu Lipoprotein, Fibrinojen/Yüksek Yoğunluklu Lipoprotein Oranı, Monosit, Lenfosit, Fibrinojen/Lenfosit Oranı, Monosit/Yüksek Yoğunluklu Lipoprotein Oranı, Prognoz.