COVID 19 pnömonisinde yoğun bakımda tedavi edilen hastalarda tocilizumab kullanımının klinik iyileşme üzerine etkilerinin değerlendirmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SALİH GALE
Danışman: Nilgün KAVRUT ÖZTÜRK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: COVİD-19 enfeksiyonu, tüm Dünya'yı etkileyen, asemptomatik enfeksiyondan ağır bir solunum yetmezliğine neden olacak kadar geniş bir kliniğe sahiptir. Yüksek interlokin-6 (IL-6) seviyeleri görülen sitokin salınımı sendromunun, COVİD-19 enfeksiyonunda mortalite ile ilişkili olduğu düşünülmüştür. Bu çalışmada hastanemiz yoğun bakımlarında yatan COVİD-19 enfeksiyonu ile takip edilen hastalarda, sitokin salınımı sendromu tedavisinde kullanılan İnterlökin-6 (IL-6) inhibitörü olan Tocilizumab'ın mortalite, klinik iyileşme durumlarını ve hasta risk faktörlerinin mortalite üzerine olan etkilerini gözlemlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak yapılan bu çalışmada, hastanemiz yoğun bakımlarında COVİD-19 pnömonisi nedeniyle 01.03.2020 ve 01.09.2021 tarihleri arasında takip edilen hastaların verileri incelenmiştir. Çalışmamızda, tocilizumab verilen (Grup T) ve tocilizumab verilmeyen (Grup N) hastalar olacak şekilde iki gruba ayrılmıştır. İki grup arasında demografik veriler, mortalite düzeyi, yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve laboratuvar parametreleri incelenmiştir. Bulgular: Çalışmada COVİD-19'a bağlı akut solunum yetmezliği nedeni ile yoğun bakım ünitesine yatışı yapılan 117 Grup T ve 276 grup N hastası olmak üzere toplam 393 hastanın verileri değerlendirildi. Her iki grupta da yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve mekanik ventilatörde kalış süresinde istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Mortaliteyi etkileyen faktörler değerlendirildiğinde, mortalite ile seyreden grupta yoğun bakımda kalış süresinin artışının ve sitokin afarez yönteminin kullanılmasının mortaliteyi istatistiksel olarak anlamlı derecede artırdığı görüldü. Pulse kortikosteroid kullanımının diğer değerlerden bağımsız olarak incelendiğinde mortaliteyi etkilemede istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü. Sonuç: Bu çalışma, COVİD-19 enfeksiyonu sebebiyle hastanemiz Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği yoğun bakımlarında takip edilen hastalarda, tocilizumab kullanımının mortalite üzerine etkisi görülmemiştir. Ayrıca, tocilizumabın hastaların yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve mekanik ventilasyonda kalış süresini etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, tüm faktörler bağımsız olarak değerlendirildiğinde artan yaş, artan CRP ve artan LDH düzeyinin mortaliteyi arttırdığı görülmüştür.