Düşük akım anestezi uygulamasında inspiryum ekspiryum oranı değişimlerinin oksijenizasyon, solunum mekanikleri ve anestezi verimliliği üzerine etkileri


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL GAZİOSMANPAŞA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TALHA AKDENİZ

Danışman: Döndü GENÇ MORALAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İnspiryum-ekspiryum (İ:E) oranı değişikliklerinin, mekanik ventilasyon sırasında havayolu basınçları, alveoler ventilasyon ve gaz değişimi üzerine belirgin etkileri olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; farklı İ:E oranlarının oksijenizasyon, solunum mekanikleri, hemodinamik parametreler ve inhalasyon anestezisi verimliliği üzerine etkilerini incelemektir. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, Mayıs – Eylül 2025 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği, Kulak Burun Boğaz ameliyathanesinde septoplasti veya septorinoplasti operasyonu uygulanan, ASA I-II sınıfında, 18-65 yaş arası, 80 hasta dahil edildi. Hastalar, uygulanan İ:E oranlarına göre 1:1, 1:1,5 ve 1:2 olmak üzere üç gruba ayrıldı. Tüm olgularda düşük akım (0,5 lt/dk) ve end-tidal kontrollü anestezi (EtC) modu kullanılarak sevofluran ile anestezi idamesi sağlandı. Preoperatif, intraoperatif ve postoperatif dönemlerde arter kan gazları, solunum mekanikleri, hemodinamik veriler ve anestezik ajan tüketimleri kaydedildi. Elde edilen veriler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Bulgular: Gruplar arasında demografik veriler, ASA skoru açısından anlamlı fark saptanmadı. pH, PCO2, SO2 ve hemodinamik parametreler gruplar arasında benzer bulundu. İntraoperatif pO2 değerleri 1:1 grubunda 1:2 grubuna kıyasla anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,05). İnspiratuvar sürenin uzatıldığı gruplarda hava yolu basınçları daha düşük, kompliyans daha yüksek bulundu. Anestezik ajan tüketimleri 1:1 grubunda, 1:2 grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0,05). Sonuç: EtC kontrollü DAA uygulamalarında İ:E oranının 1:1 ve 1:1,5 olarak ayarlanması, oksijenizasyonu ve solunum mekaniklerini iyileştirirken, hemodinamiyi bozmamaktadır. Bu ventilasyon stratejileri, akciğer koruyucu ventilasyon prensipleri ile uyumlu olup anestezik ajan tüketimini arttırmadan güvenle uygulanabilirliğini göstermiştir.