Hipogonadotropik hipogonadizm nedeni ile in vitro fertilizasyon uygulanan hastaların tedavi sonuçlarının açıklanamayan infertilite hastalarının sonuçları ile karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ETLİK ZÜBEYDE HANIM KADIN HASTALIKLARI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: KÜBRA DİLBAZ
Danışman: Serdar DİLBAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Hipogonadotropik hipogonadizm (HH), anormal hipofiz gonadotropin düzeylerine bağlı gonadal yetmezlikten kaynaklanan ve nadir görülen bir klinik durumdur. Bu hastalarda ovulasyon çok nadiren gerçekleştiği için, spontan gebelik gelişme ihtimali çok düşüktür. Bu çalışmada, HH tanılı hastalarda in vitro fertilizasyon (İVF) sonuçlarının değerlendirmesi ve sonuçların açıklanamayan infertilite (Aİ) nedeni ile İVF yapılan hastaların sonuçları ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Eylül 2007- Temmuz 2019 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Üremeye Yardımcı Tedavi Kliniği'nde İVF tedavisi yapılmış HH tanısı olan 28 hasta (36 siklus) ve Aİ nedeniyle İVF tedavisi yapılmış 68 hasta (72 siklus) dahil edildi. Retrospektif olarak, demografik veriler, siklus sonuçları, folikül gelişimleri, gebelik sonuçları ve klinik gebelik için belirleyici faktörler değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların ortanca yaşı HH hastalarında 30 (23-35), Aİ olan hastalarda 32 (23-34) idi. İVF sonrası siklus başına klinik gebelik oranı HH grubunda %44,4, Aİ olanlarda %23,6 idi (p=0,027). Aİ grubunda antral folikül sayısı anlamlı olarak yüksekti (p<0,001). Toplanan oosit sayısı, M2 oosit sayısı, grade I-II embriyo sayısı, embriyo transfer günü endometrium kalınlığı HH ve Aİ grubunda benzerdi. HH grubunda kullanılan toplam gonadotropin dozu Aİ grubundan anlamlı olarak yüksekti (p<0,001). HH olup klinik gebelik elde edilen hastalar ile klinik gebelik elde edilemeyen hastalarda kullanılan toplam gonodatropin dozu, antral folikül sayısı, toplanan oosit sayısı ve M2 oosit sayısı benzerdi. Sonuç: Çalışmamızda HH hastalarının İVF tedavisine iyi yanıt verdikleri ve Aİ nedeniyle İVF yapılan kadınlarla karşılaştırıldığında daha iyi gebelik sonuçları elde edildiği sonucuna ulaşılmıştır. HH hastalarında gebelik başarısını etkileyen bir faktör belirlenememiştir. Anahtar Kelimeler: hipogonadotropik hipogonadizm, açıklanamayan infertilite, in vitro fertilizasyon, gebelik