Torasik aort hastalıklarında ishimaru zone 2'ye uygulanarak endovasküler onarım yapılan hastalarda, sol subklavyan arter revaskülarizasyonu yapılan ve yapılmayan hastaların, klinik sonuçlarının ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

MEHMET ŞENGÖR

Torasik aort hastalıklarında ishimaru zone 2'ye uygulanarak endovasküler onarım yapılan hastalarda, sol subklavyan arter revaskülarizasyonu yapılan ve yapılmayan hastaların, klinik sonuçlarının ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL KOŞUYOLU YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MEHMET ŞENGÖR

Danışman: Serpil TAŞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Toraksik aort hastalıklarında isthimaru zone 2'ye uygulanarak endovasküler onarım yapılan hastalarda, sol subklavyan arter (LSA) revaskülarizasyonu yapılan ve yapılmayan hastaların, klinik sonuçlarını ve yaşam kalitesini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmamıza 2014 – 2018 yılları arasında, TEVAR (torasik endovasküler aort onarım) sonrası sol subklavyan arter kapatılan 48 hasta dahil edilmiştir ve bu hastaların 21'ne TEVAR öncesinde karotiko– subklavyan bypass yapılmıştır. Çalışma tek merkezli olup retrospektif yapılmıştır. Hasta bilgilerine arşiv dosyalarından ulaşılmıştır. Hastaların demografik ve klinik bilgileri preoperatif ve postoperatif kayıt altına alınmıştır. Yaşam kalitesini ölçülmesi amacıyla kısa form 36 (short form-36, SF-36) ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Gruplar arasında yaş, vücut kitle indeksi (BMI), kreatin yüksekliği ve kronik obstruktif akciğer hastalığı( KOAH) fark bulunmamıştır. Preoperatif değerlendirmede yapılan aortik anulus, sinüs valsalva, asendan aort, arkus aorta ve desendan aort çaplarında anlamlı farklılık izlenmemiştir. Kullanılan TEVAR greftlerin proksimal çap, distal çap ve uzunlukları benzer olup, sonuçları etkileyen anlamlı bir fark saptanmamıştır. Sonuç: Sol subklavyan arter revakülerize edilen ve edilmeyen gruplar arasında nörolojik bulgu, üst esktremite iskemisi ve mortalite'de anlamlı fark saptanmamıştır (p=0.252, p=0.101, p=0.252). SF-36 formunda yaşam kalitesi değerlendirmesinde revaskülerize edilmeyen hastaların fiziksel fonksiyon ortalamaları daha yüksek çıkmıştır ve istatiksel olarak anlamlı fark vardır (p=0.032). Anahtar kelimeler: Karotiko- subklavyan bypass, kısa form 36, sol subklavyan arter, torasik endovasküler onarım.