İstanbul Adalar İlçesi'nde yaşayan yaşlıların sosyal ağının, sosyal iyilik durumları ve depresyon ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ERDEM TÜRKSEVEN
Danışman: Can ÖNER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç Yaşlanma ve yaşlılık ekonomik ve sosyal yönleri olan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Yaşlı bireylere verilen sosyal destek bireyin bedensel ve ruhsal sağlığını pozitif yönde etkilemekte, yaşam doyumunu arttırmaktadır. Bu çalışmada amaç yaşlı bireylerin algıladıkları sosyal destek oranlarını ve etki eden sosyodemografik ve sosyoekonomik özellikleri belirlemek ve algılanan sosyal destek ile depresyon ve yaşam doyumu ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem Kesitsel ve tanımlayıcı tipteki çalışma 01.11.2018 - 30.01.2019 tarihleri arasında İstanbul ili Adalar ilçesinde yürütülmüştür. Çalışmaya Adalar ilçesinin yaş ve nüfusu dikkate alınarak 383 kişilik bir tabakalı örneklem alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından ev ziyaretleri ile yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Çalışmada katılımcılara sosyodemografik, ekonomik ve sağlık durumu ile ilgili sorular yöneltilmiştir. Kişinin algıladığı sosyal destek "Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği"; bireylerin yaşam doyumu "Yaşam Doyumu Ölçeği" ve depresyon durumu "Geriatrik Depresyon Ölçeği" ile değerlendirilmiştir. Çalışma verileri SPSS 21.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgular Çalışma sonucunda çalışma bölgemizdeki yaşlıların %9,6 (n=37)'sının düşük; %49,1 (n=188)'inin orta ve %41,3 (n=158)' ünün yüksek düzeyde sosyal destek algısına sahip oldukları belirlenmiştir. Katılımcıların algıladıkları sosyal destek cinsiyet ve yaş değişkeninden etkilenmezken, aylık gelir düzeyi, ikamet yeri ve eğitim düzeyinden etkilenmektedir. Algılanan sosyal destek çocuk sayısı ile anlamlı ilişki göstermektedir. Katılımcıların sosyal destek algısı ile sağlık algıları arasında anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Çalışmaya katılan yaşlıların %26,6'sında depresyon bulunmaktadır ve bu olguların %8,8'ini ağır depresyon olguları oluşturmaktadır. Katılımcıların algıladıkları sosyal destek arttıkça depresyonu olan katılımcı oranı anlamlı bir biçimde azalmaktadır. Çalışmaya katılanların %8,4'ü yetersiz bir yaşam doyumuna sahipken, %20,6'sı ortalamanın biraz altında bir yaşam doyumuna sahiptir. Katılımcıların algıladıkları sosyal destek arttıkça yaşam doyumu anlamlı bir biçimde artmaktadır. Sonuç Algılanan sosyal desteğin arttırılması için sosyal yalnızlık durumlarının azaltılması gereklidir. Depresif yaşlılarda mevcut sosyal desteğin, sosyal ağ büyüklüğünün ve bireyin algıladığı sosyal desteğin araştırılarak yetersizlik olması durumunda güçlendirici önlemlerin bir sosyal çalışmacı ile birlikte planlanması faydalı olabilir. Anahtar Kelimeler: Yaşlı, Yaşlılık, Sosyal destek, Depresyon, Yaşam doyumu