Deneysel efüzyonlu otitis mediada laktobasillus reuteri ile kortikosteroid ve lökotrien reseptör antagonistlerinin etkinliğinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE TIP FAKÜLTESİ, KULAK BURUN BOĞAZ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: COŞKUN ÖZDEMİR
Danışman: Hatice ÇELİK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada; Efüzyonlu otitis medianın medikal tedavisinde kullanılan kortikosteroid ve lökotrien antagonistleri ile son zamanlarda önemi gittikçe artan probiyotiklerin etkinliklerini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmamızda 250-300 gram ağırlığındaki sağlıklı erişkin 35 erkek Wistar Albino cinsi sıçan kullanıldı. Tüm sıçanların kulaklarına, histamin dihidroklorid enjekte edilerek deneysel efüzyonlu otitis media oluşturuldu. 24 saat sonra sıçanların kulaklarına otomikroskopik değerlendirme yapılarak efüzyon gelişimi değerlendirildi. Kulak zarında; vaskülarizasyonda artma, retraksiyon, hava-sıvı seviyesi ve hava kabarcıklarının izlenmesi efüzyon lehine değerlendirildi. Efüzyon oluşumunun saptanması sonrası sıçanlara medikal tedavi verildi. Grup 1 (kontrol grubu), herhangi bir medikal tedavi almadı. Grup 2 (metilprednizolon grubu), 10 gün süre intraperitoneal 1mg/kg/gün metilprednizolon (Prednol L), Grup 3 (montelukast grubu) 10 gün süre intraperitoneal, 1mg/kg/gün montelukast (Notta), Grup 4 (probiyotik tedavi grubu) 10 gün süre oral olarak 5 damla/gün probiyotik (Biogaiga damla), Grup 5 (probiyotik profilaksi+tedavi grubu) intratimpanik enjeksiyon öncesi 10 gün ve efüzyon tespiti sonrası 10 gün boyunca, oral olarak 5 damla/gün probiyotik aldı. İlaç tedavisinin sonlanması ile 11. gün sıçanlar sakrifiye edildi. Otomikroskopik değerlendirmede efüzyonda iyileşme oranları ve histopatolojik incelemede orta kulak submukozasında 25 alanda nötrofil lökosit sayıları belirlendi. Histopatolojik değerlendirmeler kör bir patolog tarafından ışık mikroskopu altında yapıldı. Tüm veriler istatiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Otomikroskopik değerlendirmede; efüzyonda iyileşme oranları; Grup 2'de %78,6, Grup 3'de %50, Grup 4'de %7,1, Grup 5'de %85,7 tespit edilirken Grup 1'de iyileşme izlenmedi. Gruplar arası iyileşme oranları karşılaştırıldığında; Grup 1-2, Grup 1-3, Grup 1-5 ve Grup 4-5 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (p 0.001). Histopatolojik incelemede ortalama submukozal nötrofil lökosit sayılarının ortalama değerleri; Grup 1'de 90,66±11,13, Grup 2'de 16,42±19,26, Grup 3'de 27,71±20,89, Grup 4'de 46,07±19,29 ve Grup 5 'te 21,92±12,8 tespit edildi. Ortalama submukozal nötrofil lökosit sayılarının gruplar arası karşılaştırılmasında; Grup 1-2, Grup 1-3, Grup 1-4, Grup 1-5, Grup 2-3, Grup 2-4 ve Grup 4-5 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü (p 0.005). (Bonferroni düzeltmesi (0.05÷10=0.005). Sonuç: Kortikosteroidler, lökotrien antagonistleri ve probiyotikler nötrofil lökositlerin submukozal infiltrasyonunu azaltmakta ve EOM tedavisinde fayda sağlayabilmektedirler. Probiyotikler, profilaksi ve tedavi olarak kullanıldığında sadece tedavi olarak kullanılmasına göre daha yüksek bir anti inflamatuar etki göstermekte ve EOM tedavisinde daha başarılı olmaktadır. Bu antiinflamatuar etki metilprednizolan ile eşit düzeyde olabilmektedir. Dünya sağlık örgütü tarafından uygun dozlarda verildiğinde konakta sağlık açısından olumlu etkiler yaratan mikroorganizmalar olarak tanımlanan probiyotiklerin EOM açısından risk altındaki kişilerde besin takviyesi olarak kullanılması, fermente yiyecek ürünlerinin tüketiminin artırılması EOM önlenmesi ve tedavisi açısından faydalı olabilir. Anahtar kelimeler: Efüzyonlu otitis media (EOM), Lactobacillus Reuteri, Metilprednizolon, Montelukast, Probiyotik.