Çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan pediatrik onkoloji hastalarının başvuru nedenleri ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLNUR GÜLNAZ BOZCUK
Danışman: Ganiye Begül YAĞCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışma, SBÜ (Sağlık Bakanlığı Üniversitesi) Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde yatan pediatrik onkoloji hastalarının başvuru nedenleri, tedavi yöntemleri ve tedavi sonuçlarının araştırılması amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 01.01.2021-30.09.2023 tarihleri arasında tanı alan 2 ay-18 yaş aralığındaki pediatrik kanser tanılı hastaların yaşı, cinsiyeti, boy, kilo, VKI (vücut kitle indeksi), tanı tipi, tanı tarihi, yatış tarihi, başvuru şekli, yatış nedeni, ÇYBÜ (çocuk yoğun bakım ünitesi) yatışının hemen öncesinde aldığı kemoterapi protokolü, ÇYBÜ yatışı kemoterapinin hangi döneminde (indüksiyon, remisyon, relaps/progresyon), ÇYBÜ çıkış/exitus tarihi, onkolojik tanı tarihi, hastanın son görülme tarihi, hastanın son durumu, laboratuar bulguları, ilk 24 saat izlemi, klinik izlem, tedavi bilgileri, taburculuk bilgileri, mortalite nedeni, exitus olan hastalarda tedavi ilişkili mortalite olup olmadığı hasta dosyaları ve hastane bilgi sistemi üzerinden retrospektif olarak toplanıp kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 132 pediatrik kanser tanılı hasta ve bu hastaların toplam 169 başvurusu dahil edilmiş olup, hastaların 56'sı kız (% 42.4) , 76'sı erkek (%57,6) ve ortanca yaşı 8 yıl (2 ay-18 yıl) idi. Hastaların 67' si (%50.8) akut lösemi, 25' i (%18.9) lenfoma, 13' ü (%9.8) ise SSS tümörü tanılı idi. Kanser tanısı ile çocuk yoğun bakımda izlenen hastaların 51' inin (%38,6) indüksiyon kemoterapisi sırasında, 42' inin (%31,8) relaps ya da progresyon saptanması sonrasında, 20' inin (%15,2) tanı anında, 19' unun (%14,4) ise remisyonda iken çocuk yoğun bakım izlemine girdiği görüldü. Hastaların ortanca yatış süresi 5 gün (0,04-173 gün) idi. Hastaların 87' sinde (%51,5) inotrop ajan başlandığı, 82' sinde (%48,5) ise başlanmadığı görüldü. Hastaların yoğun bakım izlemlerinin 139' unda (%82,2) organ disfonksiyonu geliştiği, 30' unda (%17,8) gelişmediği gözlenmiştir. Yoğun bakım izlemlerinde organ disfonksiyonu olan grubun mortalite oranı %64 olup bu oran olmayan grupta saptanan %0 lık mortalite oranından istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0,001). Sonuç: Kanserli çocukların tedavisi, özellikle Çocuk Yoğun Bakım Üniteleri' nde oldukça zorlu bir süreçtir. Bu nedenle, yoğun bakım ihtiyacı olan çocuk kanser hastaları hakkında daha fazla bilgiye sahip olmak son derece önemlidir. Çocuk kanser hastalarının yoğun bakım desteği ve bu desteğin sonuçları hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak; çocuk kanser hastalarında yoğun bakım yatış endikasyonlarının belirlenmesinde, organ disfonksiyonunun temelinde yatan mekanizmaların daha iyi anlaşılmasında, klinik bozulma için risk faktörlerinin belirlenmesinde yardımcı olabilir. Bu sayede, hastaların yoğun bakım ihtiyacı erken bir şekilde tespit edilerek hayat kurtarıcı tedavilerin zamanında ve daha uygun maliyetle uygulanması mümkün olabilir.