Tek taraflı pes ekinovaruslu hastalarda ponseti yöntemi ile tedavi sonrası klinik düzelmenin radyolojik düzelme ile korelasyonunu değerlendirme
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: VOLKAN TOLGA TEKBAŞ
Danışman: Hasan Ulaş OĞUR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Amaç: Bu çalışmamızda tek taraflı pes ekinovaruslu hastalarda ponseti yöntemi ile tedavi sonrası klinik olarak belirli düzelme saptanan hastalarda düzeltmenin radyolojik korelasyonunu değerlendirmek ve sağlam ayakla mukayese etmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem : 2016 - 2018 yılları arasında başvuran, idiyopatik tek taraflı pes ekinovarusu olan ve ponseti yöntemi ile alçılanan 54 hasta incelendi. En erken 5 günlükken en geç de 1. ayında kliniğimize başvuran, tedaviye uyumlu, takiplere düzenli gelen hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar alçılama ve aşilotomi sonrası Dennis Brown ortezi ile takip edildi. 1.yılını dolduran bebeklere sağlam ayaklarıyla mukayeseli röntgenler çekildi. Karşılaştırmalı olarak açısal düzelmeleri, bu çalışmadan bağımsız bir doktor grubu ile ölçüm yapılarak hesaplandı. İdiyopatik olmayan, sendromlarla birlikteliği olan, artrogriposis , meningomyelosel ve diğer etiyolojilere bağlı deformiteleri olan hastalar bu çalışmaya dahil edilmedi. Bulgular: İdiyopatik pes ekinovaruslu 54 hastanın 42 'si erkek , 12' si kız idi. 30 hastada sol taraf, 24 hastada sağ tarafta Pev mevcut idi. Tedaviye başlamadan önce idiyopatik tek taraflı PEV tanısı alan 54 ayağın Dimeglio PEV değerlendirme sistemine göre 26'sı evre IV, 18'i evre III, 10'si evre II idi. Ortalama Dimeglio skoru ise 14,592 idi. 1. yıldaki tedavi sonunda yapılan klinik değerlendirmeye göre 50 ayak Dimeglio sistemine göre evre I, 4 ayak ise evre II idi. Ortalama Dimeglio skoru 2 puan oldu. İdiyopatik tek taraflı PEV tanısı alan olgularda Pirani skorlama sistemi ile yapılan klinik değerlendirmeye göre tedaviye başlamadan önce ölçülen ortalama Pirani skoru 7,48 (Dağılım 0,5 - 9,0) idi. Alçılama dönemlerinin ortasında ölçülen ortalama Pirani skoru ise 2,89 (Dağılım 0,0 - 6,0) oldu. Tedavi sonrası ölçülen ortalama Pirani skoru ise 0,425 puana (Dağılım 0,0 - 3,0) geriledi. Radyolojik olarak ap ve yan planda 6 farklı açı ölçtüğümüz bu çalışmada AP-Talokalkaneal açı ile yan-talokalkaneal açıların klinikle korele bir şekilde düzelmediğini ve sağlam ayakla ortalama 10 derece fark olduğu ortaya konuldu. Diğer dört açının sağlam ayakla eşdeğer şekilde düzeldiği ve klinikle korele olduğu tespit edildi. Talokalkaneal yan açı ölçümleri bakımından sağlam grup ile Pev'li grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. (p=0.006). Talokalkaneal ap açı ölçümleri bakımından sağlam grup ile Pev'li grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0.005). Sonuç: Ap planda; talus-1.metatars, kalkaneus-5.metatars, yan planda; tibio-talar ve tibio-kalkaneal açıların radyolojik olarak karşı tarafla uyumlu olarak düzeldiğini; talo-kalkaneal açıların ap ve yan grafilerde karşı tarafla istatistiksel olarak farklı olduğu sonucu bulundu.Her iki planda talo-kalkaneal açının radyolojik olarak karşı ayak ile uyumlu bulunmaması talusun dismorfolojisinden kaynaklı olabileceği gibi çekim sırasında karşılaşılan zorluklarla da ilişkili olabilir. İki ayak arasındaki farklı bulunan açıların nüks veya ağrılı ayak ile ilişkisinin olup olmadığı, daha uzun süreli takipli ve geniş serili çalışmalarda ortaya konabilir. Anahtar Kelimeler: Pes ekinovarus, ponseti yöntemi , radyografik değerlendirme