Keratokonus hastalarında optik koherens tomografi ile ölçülen retina ve koroid parametrelerinin ve skleral lens uygulamasının etkilerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FATİH SULTAN MEHMET SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FEYZA ERGENÇ
Danışman: Sevda AYDIN KURNA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Keratokonus hastalarındaki arka segment değişikliklerinin Optik Koherens Tomografi(OKT) ile değerlendirilmesi ve skleral lens uygulamasının makuler koroidal vasküler indeks(KVI) üzerine kısa süreli etkilerinin değerlendirilmesidir. Materyal ve Metod: Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği Kornea ve Kontakt Lens biriminde Nisan 2023- Eylül 2023 tarihleri arasında keratokonus tanısı alan ve takipleri yapılan 29 hastanın 54 gözü çalışmaya dahil edildi. İlk muayene bulguları, bazal OKT ölçümleri, kornea topografisi çekimleri, kontakt lens muayene bulguları, lens uygulanan hastalarda 4.saat OKT çekimleri değerlendirildi. 26 sağlıklı gönüllünün 52 gözünün dahil edildiği kontrol grubu verileriyle karşılaştırıldı. Bulgular: Keratokonus hastalarında yapılan OKT ölçümlerinde SMK, RSLT ortalaması, GHK I,S,N,T kadranları ve koroid kalınlığı açısından kontrol grubu ile istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. KVİ,RSLT I,N,T kadranları istatistiksel açıdan anlamlı olarak daha düşük ve GHK fovea merkezi ortalaması daha yüksek bulunmuştur. Keratokonus hastalarında skleral lens uygulaması sonrası KVI değeri % 63.5 'den % 64.5 'e artmış (p= 0.000) ve KK ölçümlerinde 361.3 mikrondan lens uygulaması sonrası 365.7 mikrona artış (p=0.047) saptanmıştır. SMK değeri uygulama öncesi 239.7 mikron iken uygulama sonrası 239.8 mikron ölçülmüş ve anlamlı değişiklik saptanmamıştır. Uygulanan lens çaplarıyla koroid kalınlığı ve KVI ölçümleri arasında pozitif korelasyon saptanmıştır. Sonuç: Keratokonus hastalarında koroidal vasküler indeks kontrol grubuna göre daha düşük, koroid kalınlığı ise daha yüksek bulunmuştur. Skleral lens uygulamasının koroidal vasküler indeks ve koroid kalınlığını artırdığı görülmüştür. Keratokonus hastalarında saptadığımız retina ve koroid değişikliklerinin hastalığın patogenezindeki rolünü değerlendirebilmek için daha büyük hasta grupları ile yapılacak uzun dönemli prospektif randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.