Deneysel korozif özofajit modelinin tedavisinde metilprednizolon ve AmnioMax'ın etkinliğinin karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: YAĞMUR SÖNMEZ BÜYÜKPINAR

Danışman: Sefa SAĞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş: Korozif madde alımına bağlı özofagus hasarı, özellikle çocuklarda ciddi morbiditeye neden olan önemli bir klinik sorundur. Bu hasarın en önemli uzun dönem komplikasyonu özofageal striktürdür. Mevcut endoskopik dilatasyon yöntemleri ciddi komplikasyonlar taşıyabilir. Bu nedenle erken dönemde inflamasyon ve fibrozisi baskılayacak daha güvenli tedavilere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada, korozif özofagusta AmnioMax'ın tedavi edici etkinliği değerlendirilmiş ve metilprednizolon ile karşılaştırılarak, daha etkili ve non-invaziv bir alternatif olabileceği hipotez edilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 10-12 haftalık 250–350 gr ağırlığında toplam 32 adet dişi Sprague-Dawley sıçan kullanıldı. Denekler rastgele 8'erli 4 gruba ayrıldı. Deney süresi 21 gün olarak belirlendi. Tüm sıçanlar deney öncesi 12 saat aç bırakıldı ve standart laboratuvar koşullarında barındırıldı. Hasar oluşturmak amacıyla %12,5 sodyum hidroksit (NaOH) solüsyonu 0.5 cc dozda, 4 Fr Fogarty ve 3 Fr nelaton sonda kullanılarak uygulandı. ● Grup 1 (Kontrol): Hasar oluşturulmadı, tedavi uygulanmadı. ● Grup 2 (Sham): Hasar oluşturuldu, tedavi uygulanmadı. ● Grup 3: Hasar oluşturuldu, metilprednizolon uygulandı. ● Grup 4: Hasar oluşturuldu, AmnioMax uygulandı. 21. gün sonunda tüm hayvanlar sakrifiye edilerek özofagus dokuları çıkarıldı ve histopatolojik incelemeye gönderildi. İncelemede inflamasyon, fibroz ve nekroz düzeyleri değerlendirildi, ayrıca stenoz (daralma) skoru oluşturuldu. Bulgular: Deneysel korozif özofagus hasarı oluşturulan sıçanlarda, tedavi uygulanmayan grupta belirgin inflamasyon, yaygın nekroz, ileri fibrozis ve artmış stenozis saptanmıştır. Metilprednizolon tedavisi bu bulguları anlamlı düzeyde azaltmış ancak değerler kontrol grubunun üzerinde kalmıştır. AmnioMax uygulanan grupta ise inflamasyon, nekroz ve fibrozis en düşük düzeylerde olup doku bütünlüğü daha iyi korunmuş ve stenozis indeksi kontrol grubuna yakın bulunmuştur. Sonuç: Gruplar arası karşılaştırmalarda, hem metilprednizolon hem de AmnioMax tedavisinin korozif özofagus hasarına bağlı histopatolojik değişiklikleri anlamlı düzeyde azalttığı, ancak AmnioMax'ın inflamasyonun baskılanması, fibrozis gelişiminin önlenmesi ve stenozisin azaltılması açısından metilprednizolona kıyasla daha etkili olduğu gösterilmiştir. Bu bulgular, AmnioMax'ın korozif özofagus hasarının tedavisinde güçlü bir terapötik potansiyele sahip olduğunu düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: korozif özofagus, striktür, AmnioMax, metilprednizolon