Geriatrik instabil femur trokanterik bölge kırıklarında PFN (Proksimal femoral nail) sonuçlarının ve komplikasyon gelişen hastalarda risk faktörlerinin değerlendirilmesi

BURAK KEKLİKÇİOĞLU

Geriatrik instabil femur trokanterik bölge kırıklarında PFN (Proksimal femoral nail) sonuçlarının ve komplikasyon gelişen hastalarda risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BURAK KEKLİKÇİOĞLU

Danışman: Osman ÇİLOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İnstabil femur trokanterik bölge kırığı olan geriatrik hastalarda uygulanan PFN (Proksimal femoral nail) (Proksimal femoral çivi) sonrasında cerrahi başarıyı, oluşabilecek komplikasyonları ve neden sonuç ilişkilerini inceleyerek bu hastalarda morbidite ve mortaliteyi önlemek, hastanın yatağa bağımlı kalmamasını sağlamak, erken hareket vererek kırık öncesi yaşam standardını erken dönemde yakalamasını sağlamak için literatüre katkı sağlamaktır. Materyal ve Metod: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde 1 Ocak 2017 ve 15 Ağustos 2020 tarihleri arasında geriatrik instabil femur trokanterik bölge kırığı olup PFN tedavisi uygulanan 60 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. 65 yaş altında olanlar, patolojik kırığı olanlar, düzenli poliklinik takiplerine gelmemiş hastalar ve stabil femur trokanterik bölge kırığı olan hastalar, ek organ yaralanması olan hastalar çalışma dışında bırakılmıştır. Hastaların yaş, cinsiyet, VKİ, travma oluşum şekli, yatış süresi, ameliyatın yatıştan itibaren kaçıncı gün yapıldığı, ASA skoru, enfeksiyon bulguları, anestezi tipleri, Harris kalça skorları, kırık tarafları, AO/OTA sınıflamasına göre kırık tipleri, kırığın açık ya da kapalı redükte edilmesi, cerrahi süre, postoperatif kollodiyafizer açı, tip apeks mesafesi, Cleveland kadranlarına göre lag vidasının femur başı içerisindeki konumlandırılması, Fogagnolo ameliyat sonrası redüksiyon kriterlerine göre redüksiyon kalitesi, kaynama süresi, ek kırık varlığı ve gelişen mekanik komplikasyonlar değerlendirildi. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) 23.0 paket programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 60 hastanın 24 (%40)'ü erkek, 36 (%60)'sı ise kadın idi. Kadın hastaların yaş ortalamaları 78,4 yıl, erkek hastaların yaş ortalamaları 72,8 yıl olarak saptandı. En sık etiyolojik neden olarak (%86,7) basit düşme saptandı. Hastaların cerrahi süresi ortalama 49,5±15 dk, hastaların ameliyata kadar geçen süre ortalama 2,53±1,5 gün olarak saptandı. Hastaların ortalama yatış süresi 6,92±4,8 gün idi. Hastaların kırık tiplerinin dağılımı; 23 (%38,3)'ünde 31A2.2, 15 (% 25)'inde 31A2.3, 12 (% 20)'sinde 31A3.1, 4 (% 6,7)'ünde 31A3.2, 6 (% 10)'sında ise 31A3.3 olduğu tespit edildi. Hastaların 6 (%10)'sında enfeksiyon bulgularına rastlanıldı. Cleveland kadranlarına göre AP grafide vida konumu 52 (% 86,7) hastada merkez bölgede, 7 (% 11,7) hastada superior, 1 (% 1,7) hastada ise inferior bölgede idi. Yan grafide ise 42 (% 70,0) hastada merkez, 14 (% 23,3)'ünde posterior, 4 (% 6,7)'ünde ise anteriorda idi. Hastaların tip apeks mesafesi ortalama 24,7±9,4 mm idi. Hastaların postop kollodiyafizer açılarının ortalama 132,9±6,1 olduğu gözlendi. Hastaların HKS bulguları; 8 (% 13,33)'inde kötü, 14 (% 23,33)'ünde orta, 14 (% 23,33)'ünde iyi, 24 (% 40)'ünde ise mükemmel olduğu tespit edildi. Toplam 20 hastada mekanik komplikasyon görüldü. 6 (%10) hastada vida bıçak sıyrılması, 5 (%8) hastada redüksiyon kaybı, 3 (%5) hastada implant çevresi kırık, 2 (%3) hastada AVN, 2 (%3) hastada Z efekti, 1 (%1.5) hastada lateral kayma ve 1 (%1.5) hastada kaynamama tespit edildi. Sonuç: İnstabil kırıklarda; anatomik redüksiyon ve stabilitenin sağlanma güçlüğü nedeniyle komplikasyonlar daha sık görülmektedirler. VKİ (vücut kitle indeksi) ve yaş arttıkça komplikasyonlar daha sık görülmektedir. Komplikasyonları minimuma indirmek için varustan mutlak suretle kaçınarak mümkün olan en iyi redüksiyonun sağlanması, tip apeks mesafesinin 25mm'den az olması ve vida konumunun femur başı içerisinde doğru pozisyonda konumlandırılması çok önemlidir.