Guillain barre sendromu rehabilitasyonu ve uzun dönem takip sonuçları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA DIŞKAPI YILDIRIM BEYAZIT SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATMA BALLI UZ
Danışman: Özgür Zeliha KARAAHMET
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Guillain Barre Sendromu tüm yaşlarda görülebilen akut inflamatuar bir polinöropatidir. Semptomlar genellikle alt ekstremitelerden başlayarak yukarı doğru simetrik olarak ilerler. Solunum yetmezliği ve kardiyak aritmiler nedeniyle nadiren ölümcül olabilmektedir. Tanı, klinik ve laboratuvar testlerle konur. Medikal tedavide intravenöz immünglobulin ve plazmaferez kullanılırken; rehabilitasyon tedavinin önemli bir parçasıdır. Bu çalışmada, GBS tanısı alarak tedavi edilen ve rehabilitasyon amacıyla kliniğimize başvuran vakaların rehabilitasyon öncesi, sonrası ve 3 yıllık takip sonuçlarının klinik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kliniğimize Ocak 2015 – Ocak 2019 tarihleri arasında, Guillain Barre tanısıyla yatarak rehabilitasyon alan 6'sı çocuk 30 hastanın demografik özellikleri, bulgu ve komplikasyonları, tedavileri, rehabilitasyon öncesi ve sonrasındaki fonksiyonel düzey ve ambulasyon seviyeleri, 1. ve 3. yıl kontrollerinde fonksiyonel durumları ve rezidüel semptomları değerlendirildi. Değerlendirmede fonksiyonel bağımsızlık ölçeği, fonksiyonel ambulasyon skalası, Hughes skoru, yorgunluk şiddet ölçeği ve LANSS ağrı skalası kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 38.88 ± 22.44 (1.6 – 82) yıl olup, Erkek /Kadın oranı 1.5'ti. Erişkin hastaların rehabilitasyonda yatış süresi 28.91 ± 25.6 gün, çocuk hastaların yatış süresi 36.83 ± 20.23 gündü. Hastalık komplikasyonları incelendiğinde hastaların tümünde şiddetli yorgunluk saptandı. Bu hastaların yorgunluk şiddet ölçeği ile kas gücü giriş, çıkış, 1. yıl kontrol ve yorgunluk şiddet ölçeği ile 6 dakika yürüme testi giriş, çıkış,1. yıl, 3. yıl kontrol değerlendirmelerinde aralarında negatif yönde anlamlı korelasyon izlendi. Erişkin hastaların 17 (%70.8)'sinde nöropatik ağrı saptandı, bu hastaların takibinde taburculuk öncesi 15 (%62.5)'inde, 1. yıl kontrolünde 12 (%50)'sinde, 2. yıl kontrolünde 11 (%50)'inde, 3. yıl kontrolünde ise 10 (%58.8)'unda nöropatik ağrı şikayeti devam ediyordu. Rehabilitasyona alınan erişkin hastaların, fonksiyonel bağımsızlık ölçeği motor skoru, Hughes skoru, fonksiyonel ambulasyon skalası, 6 dakika yürüme testi, kas testi; giriş ve çıkış kontrolü değerlendirmeleri incelendiğinde fonksiyonel bağımsızlık ölçeği motor skoru, Hughes skoru, fonksiyonel ambulasyon skalası, 6 dakika yürüme testi ve kas testinde anlamlı değişim izlendi. Sonuç: Guillain Barre Sendromlu hastalarda rehabilitasyon sonucunda hastalarda fonksiyonel iyileşme saptandı. Hastaların birçoğunda uzun dönemde de fonksiyonel iyileşme gözlendi; ancak yorgunluk ve nöropatik ağrı gibi rezidüel semptomların devam ettiği ve bu durumun hastaların yaşam kalitelerini etkilediği gözlendi. Anahtar Sözcükler: Guillain Barre Sendromu, Nöropatik ağrı, Rehabilitasyon, Yorgunluk