Diz osteoartritli hastalarda peroneal sinir stimülasyonunun diz çevresi kas gücü ve diz eklemi propriosepsiyon duyusuna etkisinin izokinetik olarak değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZGÜR YEŞİLÖZ
Danışman: Meliha KASAPOĞLU AKSOY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diz osteoartriti (OA) yaşam kalitesini olumsuz etkileyen dejeneratif bir eklem hastalığıdır. Tedavisindeki amaç ağrının azaltılması, fiziksel fonksiyonların ve yaşam kalitesinin iyileştirilmesidir. Çalışmamızda diz osteoartritli hastalara uygulanan nöromusküler elektriksel stimülasyon (NMES) tedavisine ek olarak peroneal sinir stimülasyonu (PSS) uygulanmasının ağrı, yaşam kalitesi, kas gücü ve propriosepsiyon duyusuna etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, 40-65 yaş arası Amerikan Romatoloji Derneği (ACR) kriterlerine göre diz OA tanısı almış kliniğimizde takipli 63 hasta alındı. Hastalar iki gruba randomize edildi. Grup I'e kuadriceps ve hamstring kaslarına yönelik izometrik egzersizleri içeren ev egzersiz programı ve kuadriceps kasına NMES tedavisi 2 hafta boyunca haftada 5 gün toplam 10 seans uygulandı. Grup II'ye grup I'e uygulanan tedavilere ek olarak PSS aynı süre uygulandı. Tüm hastaların yaş, cinsiyet, eşlik eden ek hastalıklar, hastalık süresi, kullandığı ilaçlar kaydedildi. Her iki gruptaki hastalar tedavi öncesi, tedavi sonunda (2. Hafta) ve 6. Haftada Visual Analog Skala (VAS), izokinetik diz fleksör ve ekstansör kas pik tork ölçümleri, izokinetik cihaz ile propriosepsiyon duyusu, Western Ontorio McMaster Osteoarthritis Index (WOMAC), 100 metre yürüme süresi, yaşam kalitesi anketi Nottingham Sağlık Profili (NSP) ile değerlendirildi. Bulgular: 2. Hafta ve 6. Hafta kontrolünde VAS ve 100 metre yürüme süresinde her iki grupta başlangıca göre anlamlı düzelme saptandı. VAS açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlemlenmedi. 100 metre yürüme süresinde 6. Hafta kontrolünde NMES + peroneal sinir stimülasyonu verilen grup lehine anlamlı düzelme bulundu (p 0,05). Hamstring kas gücünde her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı kas gücü artışı tespit edildi ancak gruplar arasında değerlendirildiğinde NMES + peroneal sinir stimülasyonu uygulanan grup lehine anlamlı fark saptandı (p 0,05). Sonuç: Sonuç olarak çalışmamız NMES tedavisine ek olarak uygulanan peroneal sinir stimülasyonun diz OA hastalarında diz çevresi kas gücü, propriosepsiyon duyusu, ağrı, yaşam kalitesi ve ambulasyon seviyesinde anlamlı düzelme sağladığını göstermiştir. Yaptığımız çalışma diz OA'lı hastalarında uygulanan klasik tedavi yöntemlerine ek olarak peroneal sinir stimülasyonunun da tedavi seçeneklerine eklenmesi konusunda yol gösterici olabilir. Anahtar kelimeler: Diz Osteoartriti, Peroneal Sinir Stimülasyonu, Propriosepsiyon