Tip 2 Diyabetes Mellitus hastalarında,albüminüri düzeyleri ile 25(OH)D vitamini düzeylerinin ilişkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: PELİN ÖZEL
Danışman: Kadir KAYATAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tip 2 Diyabetes Mellitus (DM) metabolik, mikrovasküler (nefropati, nöropati, retinopati) ve makrovasküler komplikasyonlara neden olan ilerleyici insülin sekresyon defekti ile karakterize bir hastalıktır. D vitamini eksikliğinin diyabetik nefropati gelişimindeki önemi tam olarak bilinmemekle birlikte, D vitaminin podositler üzerindeki koruyucu rolünü ortaya koyan çalışmalar bulunmaktadır. Çalışmamızda tip 2 DM hastalarında albüminüri düzeyleri ile 25(OH) D vitamini düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 01.01.2010 – 01.10.2022 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Haydarpaşa Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi İç Hastalıkları, Nefroloji Klinikleri'ne başvuran ve yatan tip 2 DM hastaları, retrospektif olarak incelendi ve 210 tip 2 DM hastası çalışmaya dahil edildi. Hastalar albümin atılım oranlarına göre sınıflandırıldı. Hastaların laboratuvar verileri ve kullandıkları diyabet ilaçları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 210 Tip 2 DM hastası dahil edildi. Hastaların 80'i normoalbüminüri, 70'i mikroalbüminürili, 60 tanesi ise makroalbüminürili hastadan oluşuyordu. Çalışmaya katılan hastaların yaşları 33 ile 78 yıl arasında değişmekte olup, ortalama 53,76±8,92 yıldır. Hastaların %39'u (n=82) kadın, %61'i (n=128) erkektir. Hastaların ortalama vücut kitle indeksi ise 27,43±3,43 kg/m2 olarak saptandı. Hastaların ortalama 25(OH) D vitamini seviyesi 11,85 ng/ml olarak saptandı. Hastaların 79'unda (%37,6) D vitamini eksikliği, 110'unda (%52,4) D vitamini yetmezliği saptandı. 21 hastanın serum 25(OH) D vitamini düzeyi yeterliydi. Cinsiyete göre 25(OH) vitamin D ve spot idrarda albümin atılım oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Normoalbüminürili Tip 2 DM hastalarının diyabet süreleri, mikroalbüminürisi ve makroalbüminürisi olan Tip 2 DM hastalarına göre daha kısa; glukoz, HbA1c, GFR, düzeltilmiş kalsiyum değerleri ise daha düşük, magnezyum seviyesi daha yüksek seviyede saptandı. Çalışmamızda 25(OH) D vitamini serum seviyesi ve idrarda albümin atılım oranı arasında negatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptadık. Sonuç: Çalışmamızda hastaları albümin atılım oranlarına göre normoalbüminüri, mikroalbüminüri, makroalbüminürili hastalar olarak üç kategoriye ayrılmıştır. 25(OH) D vitamini serum seviyesinin albümin atılımı arttıkça azalmakta olduğunu saptanmış olup daha geniş bir populasyon ile yapılacak çalışmalar ile desteklenmelidir. Literatürde albümin atılım oranları ve 25(OH) D vitamini ilişkisini inceleyen çalışmalar olmasına rağmen, bu ilişkinin tam anlaşılamamış olması nedeniyle daha fazla veriye ihtiyaç vardır. Çalışmamız bu anlamda literatüre veri sağlamaktadır. Bu ilişkinin daha iyi anlaşılabilmesi için çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.