Menisküs yırtıklarının artroskopik tamirinde all insideve inside out tekniklerinin karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ZANA ÖZMEN

Danışman: Esra ÇİRCİ ÖZYÜREK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Çalışmamızda menisküs yaralanması nedeniyle kliniğimize başvuran ve menisküs tamiri uygulanan hastaların demografik bilgilerini, yırtık yerleşim yeri, yırtığın tipi, tamir yöntemine göre klinik sonuçlarını Lysholm ve International Knee Documentation Comittee (IKDC) skorları ve VAS skalası ile değerlendirilmesi ve sonuçlar arasındaki farklılıkların değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal ve Metod: Hastanemize izole veya ÖÇB yırtığı ile beraber menisküs yırtığı nedeniyle başvurup, 15-40 yaş arası longitudinal yırtık paternine sahip kırmızı-kırmızı veya kırmızı-beyaz bölgede yırtığı bulunan artroskopik tamir uyguladığımız 59 hasta prospektif olarak değerlendirildi. 22 hasta all inside, 22 hasta inside out ve 15 hasta hybrid teknik kullanılarak tamir uygulandı. Hastaların kliniği ve diz fonksiyonel durumları preop ve postop 12.ay kontrollerinde IKDC, Lysholm ve VAS ile değerlendirildi. Hasta demografik verilerinin, sigara kullanımının, yırtığın yerinin, yırtık şeklinin, yırtık zonunun ve tamir tipinin fonksiyonel sonuçlara etkilerini inceledik. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 52'si (%88,1) erkek, 7'si (%11,9) kadındı. Hastaların 34'ünün (57,6) sağ dizinde, 25'inin (%42,4) sol dizinde menisküs yırtığı mevcuttu. Vakaların 15'inde (%25,4) lateral menisküs, 44'ünde (%74,6) medial menisküs yırtığı oluşmuş olup yerleşim yeri açısından 14'ü (%23,7) anterior boynuz + korpus + posterior boynuz, 15'i (%25,4) korpus + posterior boynuz, 11'i (%18,6) corpus, 19'u (%32,2) posterior boynuzdaki yırtık sebebiyle tamir uygulandı. Longitudinal yırtık kendi içerisinde basit longitudinal, kova sapı ve kompleks olarak sınıflandırıldı. Hastaların 38'inde (%64,4) basit longitudinal, 14'ünde (23,7) kova sapı yırtığı ve 7'sinde (%11,9) kompleks yırtık mevcuttu. Yaralanma zonu açısından 31 (%52,5) hastada kırmızı-kırmızı bölge etkilenmişken 28 (%47,5) hastada kırmızıbeyaz bölge etkilenmişti. Hastaların 34'ü (%57,6) sigara içerken, 25'i (%42,4) sigara içmiyordu. Menisküs onarımı için 22 (%37,3) hastada all inside, 22 (%37,3) hastada inside out ve 15 (%25,4) hastada ise all inside ve inside out teknik beraber (hybrid) kullanılmıştır. Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 26,6±6,6 (dağılım 15-40) olarak bulundu. Menisküs onarımı için kullanılan sütür sayısı ortalama 2,8±1,4 (dağılım 1-7) idi. Hastaların BMI indeksi ortalama 24,5±6,6( dağılım 17,3-33,3) idi. Üç tamir tekniği grup içinde preop ve postop 12. ayda Lysholm, IKDC ve VAS değerleri ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak iyileşme sağlandı(p 0.05). All inside tamir tekniği uygulanan hastaların operasyon sonrası İKDC skoru inside out ve hybrid teknik uygulanan hastalarla karşılaştırıldığında daha yüksek olduğu tespit edildi (p 0.05). Sonuç: Menisküslerin diz eklemi fonksiyonunun idamesinde önemli görevi bulunmaktadır ve dokunun korunması gereği bilinmektedir. All inside ve inside out yöntemleri ile artroskopik tamirin ağrı skalası ve fonksiyonel sonuçlar üzerinde benzer ve çok iyi sonuçlar veren bir tedavi yöntemi olduğu belirlenmiştir. All inside tekniğin daha hızlı olması, asistan ihtiyacı gerektirmemesi, ek insizyon gerektirmeden uygulanabilmesi ve daha düşük sinir hasarı oranı sağlaması gibi avantajları bulunmaktadır.