Sıçanlarda deneysel koroziv özofagus yanık modelinde TNF-alfa inhibitörü Adalimumab'ın striktür ve inflamasyon üzerine koruyucu etkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SÜLEYMAN ŞEN
Danışman: Mehmet Akif ÜSTÜNER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada TNF alfa inhibitörü Adalimumab'ın sıçanlarda oluşturulan korozif özofagus yanıklarında TNF alfa salınımını inhibe ederek inflamasyona ve sonrasında striktür gelişimi üzerine ne kadar etkin olabileceğinin araştırılması amaçlandı. Teorik olarak Crohn hastalarında bağırsak lümenindeki inflamatuar daralmayı azaltan bu ilacın özofagus darlıklarında da etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 250-300 gram ağırlığındaki 48 adet dişi Wistar Albino sıçanı 4 gruba ayrıldı. Gruplar 12 sıçandan oluşturuldu. Grup 1 (kontrol): Laparotomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu. Tedavi verilmedi. Grup 2 oral (lokal) Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve intraluminal 5mg/kg Adalimumab verildi. Grup 3 sistemik (subkutan) Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve sistemik olarak 5mg/kg Adalimumab verildi. Grup 4 lokal+sistemik Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve hem sistemik, hem intraluminal 5mg/kg Adalimumab verildi. Her gruptaki sıçanların deney öncesi ve sakrifiye edilmeden hemen önce ağırlıkları ölçüldü. 10 gün sonra sıçanlar sakrifiye edildi ve özofagusun distal 2 cm'lik segmenti çıkartıldı. Patolojik incelemelerde özofagus stenozunu belirlemek lümen açıklığının özofagus duvar kalınlığına oranı hesaplanarak stenoz indeksi belirlendi. Özofagus duvarındaki doku hasarını ölçmek için dokular incelenerek 3 ayrı kategoride 0-5 arası skorlama yapılarak histopatolojik hasar skoru kullanıldı. Ayrıca çıkartılan özofagus dokularından spektrofotometrik yöntem ile doku hidroksiprolin düzeyleri ölçüldü. Sonuçların analizi SPSS programı ile yapıldı. Testlerde 0.05'ten küçük p değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Koroziv özofagus yanık modeli oluşturulup sistemik ve sistemik + lokal Adalimumab tedavisi alan gruplarda histopatolojik değerlendirme ve biyokimyasal değerlendirmelerde inflamasyon ve striktür derecesi tedavi almayan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük saptandı (p<0,05). Yalnızca lokal Adalimumab tedavisi alan grupta tedavi almayan gruba göre inflamasyon ve striktür derecesinde anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Adalimumab sistemik olarak kullanıldığında koroziv özofagus yanıklarında inflamasyon derecesini ve stenozu azalttığı saptandı. İntraluminal kullanımda böyle bir etki saptanmadı. Deneysel olarak kullandığımız Adalimumab'ın koroziv özofagus yanık vakalarında kullanılması için ileri klinik çalışmaların yapılması gereklidir.