Fasiyal sinir travmasında isosorbid-5-mononitratın motor sinir iyileşmesindeki etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL GAZİOSMANPAŞA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AHMET GÜVENÇ
Danışman: Ömer Necati DEVELİOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızın amacı, fasial sinir hasar modelinde NO donörü olan izosorbid-5-mononitratın fasiyal sinir iyileşmesine etkisini araştırmaktır. Gereç ve yöntemler: Bu çalışmada, 8 haftalık ve ortalama ağırlığı 250-300 gram olan 16 adet Wistar Albino cinsi erkek sıçan kullanılmıştır. Araştırma sürecinde sıçanlar 21-22 °C çevre sıcaklığı, 12/12 saat aydınlık/karanlık döngüsünün sağlandığı, havalandırılması kontrol edilen odalarda barındırılmıştır. Beslenmeleri ve su alımı serbest bırakılmıştır. Cerrahi işlemler intraperitoneal anestezi altında uygulanmıştır. Cilt kesisi yapıldı. Fasiyal sinir ana trunkusu ortaya konup ana trunkusa kesi yapıldı. Daha sonra mikroskobik görüş altında 10-0 nylon sutür ile epinöral sutürler ile sinir tamir edildi. Denekler iki gruba ayrıldı. Her iki grup deney sonuna kadar gözlendi. Deney grubu deneklerine oral gavaj yöntemiyle her gün aynı saatte 1 ml sıvı içerisinde hazırlanacak şekilde 7,2 mg/kg isosorbid-5-mononitrat verildi. Uygulanan tedavi 8 hafta boyunca devam ettirildi. Sinir iyileşmesi fonksiyonel olarak bıyık hareketleri ve göz kırpma refleksinin iki haftalık aralıklarla takibi şeklinde yapıldı. Histopatolojik inceleme, 8 haftanın sonunda vasküler konjesyon, makrovakualüzasyon ve myelin kılıf kalınlığı evrelemeleri ile yapıldı. Bulgular: Deney ve kontrol grubu arasında göz kırpma ve bıyık hareketlerinin operasyon sonrası 2., 4., 6. Ve 8. Haftalardaki evrelerinin farklılığı değerlendirildiğinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.Deney ve kontrol grubu arasında vasküler konjesyon, makrovakuaolizasyon ve myelin kılıf kalınlığı evrelemesi bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Sonuç: Bıyık hareketleri, göz kırpma refleksi evrelemeleri ve histopatolojik incelemede vasküler konjesyon, makrovakualizasyon ve myelin kılıf kalınlığı değerlendirildiğinde her iki grup için anlamlı farklılık saptanmadı. Sinir hasar modellerinde NO donörlerinin iyileşmeye etkisi tartışmalı olmakla beraber, çalışmamızda iyileşmeye etkisi gösterilemedi.