Uyku apnesi ile reflü arasındaki ilişkinin korelasyonu ve polisomnografi tetkiklerinde kullanılan parametrelerin reflü varlığını belirlemedeki prediktif değeri

AHMET MÜCAHİT SATILMIŞ

Uyku apnesi ile reflü arasındaki ilişkinin korelasyonu ve polisomnografi tetkiklerinde kullanılan parametrelerin reflü varlığını belirlemedeki prediktif değeri

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAKIRKÖY DR. SADİ KONUK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AHMET MÜCAHİT SATILMIŞ

Danışman: Zahide Mine YAZICI

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS) hasta gruplarında reflü semptom indeksi (RSİ) ve reflü bulgu skoru (RBS) kullanılarak laringofaringeal reflü (LFR) varlığını ve OUAS'ın şiddeti yani AHİ (apne hipopne indeksi) artıkça LFR hasta sayısının yüzdesindeki artışı değerlendirmektir. Ek olarak LFR (+) ve LFR (-) hastalarda oksijenlenme durumunun ve arousal indeksine etkisini gösterip, LFR ve OUAS arasındaki çift yönlü etkileşiminde yaş, VKİ (vücut kitle indeksi), cinsiyet gibi faktörlerin etkileyip etkilemediğini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel çalışmada tip 1 polisomnografi (PSG) yapılan 140 olgu değerlendirildi. Olgular AHİ<5 kontrol (n=30) ve AHİ≥5 OUAS (n=110) olarak sınıflandırıldı. OUAS şiddeti AHİ<5, 5≤AHİ<15, 15≤AHİ<30 ve AHİ≥30 gruplarında incelendi; dağılım (sırasıyla 30/30/30/50) idi. LFR semptomları RSİ, laringoskopik bulgular RBS ile değerlendirildi. Laringofarengeal reflü varlığı RSİ≥13 ve/veya RBS≥7 olarak tanımlandı. Bulgular: OUAS grubunda RSİ ve RBS sonuçları kontrol grubuna göre daha yüksekti (p<0,001) ve LFR(+) oranı daha fazlaydı (p<0,001). OUAS ve kontrol grubunda LFR(+) hasta yüzdesi (sırasıyla %80 ve %23,3; p<0,001). LFR(+) sıklığı AHİ şiddeti arttıkça yükseldi (AHİ<5 %23,3; 5≤AHİ<15 %50,0; 15≤AHİ<30 %90,0; AHİ≥30 %92,0; p<0,001). LFR(+) olgularda oksijenlenme göstergeleri daha kötüydü: ortalama SpO₂ (ortalama kan oksijen satürasyonu) 94,2 (83–97,8) ve minimum SpO₂ (minimum kan oksijen satürasyonu) 84 (50,4–94,3) iken LFR(-) olgularda sırasıyla 95,3 (91,1–97,7) ve 88 (68–94) idi; oksijen desatürasyon indeksi (ODİ) 28,1 (0,3–90,8) ve arousal indeksi 9,1 (0,3–72,5) iken LFR(-) olgularda 4,5 (0,2–56,3) ve 4,5 (0–19,7) saptandı (tümü p<0,001). Regresyon analizlerinde AHİ, ODİ, arousal indeksi ve demografik özelliklerden yaşın LFR varlığını bağımsız olarak açıkladı. Cinsiyet ve VKİ bağımsız olarak açıklayıcı değildi. Sonuç: OUAS varlığı ve OUAS'ın şiddetinin artışıyla LFR'nin sıklığında artış olduğu izlendi. AHİ'ye ek olarak reflüsü olan ve olmayan hastaların hipoksemi parametleri ve arousal indeksi de, cinsiyet ve VKİ'den bağımsız olarak LFR ile ilişkili izlenmiştir. Pozisyon alt birimleriyle LFR arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Anahtar kelimeler: Arousal indeksi; laringofaringeal reflü; obstrüktif uyku apne sendromu; oksijen desatürasyon indeksi; kan oksijen satürasyonu; polisomnografi.