Osteosentez sağladığımız femur boyun kırığı tanılı hastaların takiplerinde gelişen femoroasetabular sıkışma sendromu yönetimi ve bu kırıkların spinopelvik parametreler üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BEDİRHAN TATLIDİL
Danışman: Mehmet Ali TALMAÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:OSTEOSENTEZ SAĞLADIĞIMIZ FEMUR BOYUN KIRIĞI TANILI HASTALARIN TAKİPLERİNDE GELİŞEN FEMOROASETABULAR SIKIŞMA SENDROMU YÖNETİMİ VE BU KIRIKLARIN SPİNOPELVİK PARAMETRELER ÜZERİNE ETKİSİ Amaç: Femur boyun kırıkları sonrası osteosentez ile anatomik kaynama sağlansa dahi femoral baş–boyun morfolojisinde gelişen değişikliklerin femoroasetabular sıkışma sendromuna (FAIS) zemin hazırlayabileceği düşünülmektedir. Ayrıca, bu kırıkların spinopelvik parametreler üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi önemlidir. Femur boyun kırıkları sonrası osteosentez uygulanan hastalarda femoral morfolojik değişikliklerin ve spinopelvik parametrelerdeki olası değişimlerin femoroasetabular sıkışma sendromu ile ilişkisini değerlendirmek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Internal tespit ile tedavi edilmiş femur boyun kırığı hastaları retrospektif olarak değerlendirildi. Opere ve sağlam kalça karşılaştırılarak alfa açısı, kollodiafizer açı, baş-boyun offset ve femoral anteversiyon ölçüldü. Spinopelvik parametreler pelvik insidans, pelvik tilt, sakral slope ve lomber lordoz açıları üzerinden analiz edildi. Klinik değerlendirmede VAS, Harris ve Oxford kalça skorları ile FADIR testi kullanıldı. Bulgular: Opere kalçalarda alfa açısı anlamlı derecede yüksek, kollodiafizer açı düşük bulundu. Femoroasetabular sıkışma gelişen hastalarda baş-boyun offset ve femoral anteversiyon değerleri anlamlı derecede düşük saptandı. Spinopelvik değerlendirmede pelvik insidans değişmezken pelvik tilt azalması, sakral slope ve lomber lordoz artışı gözlendi. Klinik sonuçlar genel olarak iyi olmakla birlikte FADIR pozitifliği belirli oranda mevcuttu. Sonuç: Femur boyun kırıkları sonrası osteosentez uygulanan hastalarda femoral morfolojik değişiklikler posttravmatik femoroasetabular sıkışma ile ilişkili bulunmuştur. Alfa açısı artışı ile birlikte baş-boyun offset azalması ve femoral anteversiyon düşüklüğü impingement gelişimi açısından belirleyici olabilir. Ayrıca kalça biyomekaniğindeki değişiklikler spinopelvik sagittal dengede adaptif değişimlere yol açabilir. Anahtar Kelimeler: Femur boyun kırığı, femoroasetabular sıkışma, head-neck offset, femoral anteversiyon, spinopelvik denge.