Hiperbarik oksijen tedavisinin diyabetes mellitus tanılı hastalarda myokardiyal repolarizasyon parametrelerine etkisi: Elektrokardiyografik bir çalışma
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SULTAN ABDÜLHAMİD HAN SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUBANUR BALTA
Danışman: Selin Gamze SÜMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç Bu çalışmada Hiperbarik Oksijen Tedavisinin (HBOT) diyabetes mellitus tanılı hastalarda aritmi riskinin öngörülmesinde önem taşıyan elektrokardiyografik repolarizasyon parametrelerine yönelik orta vadeli etkilerini araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Prospektif kohort çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hamidiye Tıp Fakültesi Sultan 2. Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Uygulama Hastanesine Haziran 2021- Kasım 2021 tarihleri arasında başvurmuş Diyabetes Mellitus (DM) tanısı olan, HBOT endikasyonu bulunup çalışma sürecince en az 10 ardışık tedaviye devam eden ve çalışmaya katılmayı kabul eden 18-80 yaş aralığındaki 45 hasta dahil edildi.Tüm hastaların tedaviye başlamadan 10 gün önce rutin olarak bakılan elektrokardiyografi (EKG) tetkiki, rutin bakılan kanda biyokimyasal belirteçler değerlendirildi.Hiperbarik oksijen tedavisi başlamadan önceki gün elektrokardiyografi tetkiki tekrarlandı ve ardışık 10 seans HBOT aldıktan sonra tekrarlanan EKG'ler için ayrı ayrı kardiyak repolarizasyon parametreleri hesaplandı. Çalışmada elde edilen istatistiksel analizler ve hesaplamalar için IBM SPSS Statistics 21.0 ve MS-Excel 2013 programları kullanılmıştır. Bulgular Çalışmaya dahil olan hastaların %24.4'ü(n=11) kadın, %75.6'sı(n=34) erkektir. Çalışmaya katılan tüm hastaların DM tanısı varken HBOT'ye alınma tanılarının ise %86.7'si(n=39) diyabetik ayak, %2.2'si(n=1) malign otitis eksterna, %6.6'sı(n=3) kemiğin idiopatik avasküler nekrozu(AVN), %4.4'ü(n=2) diyabete bağlı ayak dışındaki uzuvlarda iyileşmesi gecikmiş yara olduğu saptanmıştır. RR intervallerinin HBOT öncesi ve 10 seans HBOT sonrası iki ölçümü karşılaştırıldığında her iki ölçüm arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (Z=-3.292, p=0.001). Kalp hızı ortalamalarının HBOT öncesi ve 10 seans HBOT sonrası iki ölçümü karşılaştırıldığında her iki ölçüm arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (t=3.746, p=0.001).Kalp hızı düşüşü ve koroner arter hastalığı arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir bağ ilişkisi bulundu (p=0.022). QT dispersiyonu, QTc dispersiyonu, Tp-e dispersiyonu, Tp-e slope dispersiyonu, QT ortalaması, QTc ortalaması, Tp-e ortalaması, Tp-e slope ortalaması parametreleri arasında HBOT öncesi ve 10 seans HBOT sonrası iki ölçüm karşılaştırıldığında her iki ölçüm arasında istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik izlenmedi (p>0.05). Sonuç Hiperbarik oksijen tedavisinin DM tanılı hastalarda kalp hızı ve RR intervali üzerine etkisinin tedavi seansı sonrasında bir süre daha devam ettiği saptandı. Kalp hızı düşen hastalar ile koroner arter hastalığı varlığı arasında anlamlı bir bağ olduğu saptandı.HBOT'nin kalp hızını düşürücü bu etkisi DM'li hastalarda kalp hızının artışıyla ilişkili olan malign ventriküler aritmiler ve ani kardiyak ölüm gibi komplikasyonların azalmasını sağlayabilir. Ayrıca HBOT, ventiküler repolarizasyon parametrelerinin yeni belirteçleri ile değerlendirildiğindeanlamlı bir değişiklik olmaması HBOT'nin diyabetli hastalarda ek bir stres faktörü oluşturmadığını düşündürebilir. Anahtar Kelimeler: Hiperbarik Oksijen Tedavisi, Diyabetes Mellitus, Elektrokardiyogram, Aritmi