Tip 2 diabetes mellitus hastalarında tedaviye uyum ve glisemi regülasyonunun kalp yetmezliği görülme sıklığı üzerindeki etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KADRİYE ABULOĞLU
Danışman: Ümit AYDOĞAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tip 2 diabetes mellitus, artan sıklığı ve neden olduğu komplikasyonlar nedeniyle önemli bir halk sağlığı sorunudur. Diyabete bağlı kardiyovasküler hastalıklar, özellikle kalp yetmezliği, morbidite ve mortalitenin önde gelen nedenleri arasında yer almaktadır. Tedaviye uyum ve glisemik regülasyonun sağlanması, diyabetin uzun dönem komplikasyonlarının önlenmesinde temel hedeflerdendir. Bu çalışmanın amacı, Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda tedaviye uyum ve glisemik regülasyon durumunun kalp yetmezliği görülme sıklığı üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel araştırma olarak planlanan çalışmamıza 01/12/2024- 30/07/2025 tarihleri arasında SBÜ Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji ve Aile Hekimliği Kliniklerine bağlı polikliniklerde takip edilen ve çalışmamıza katılmayı kabul eden 237 Tip 2 diabetes mellitus tanılı hasta dahil edilmiştir. Anketimizde katılımcıların sosyodemografik özellikleri, yaşam tarzı alışkanlıkları, hastaların tıbbi özgeçmişleri, laboratuvar değerleri, tedavi uyumu için sorular yer almaktadır. Anket yüz yüze görüşme yöntemiyle doldurulmuştur. Laboratuvar parametreleri ve radyolojik sonuçlar Hastane Bilgi Yönetim Sistemi (FONET)'i ve e-nabız aracılığıyla kaydedilmiştir. Tedaviye uyum Morisky Green Levine Tedavi Uyum Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Glisemik regülasyon HbA1c ≤%7 olarak kabul edilmiştir. Kalp yetmezliği varlığı mevcut tıbbi kayıtlar üzerinden belirlenmiştir. Verilerin analizi IBM Statistics Package for Social Sciences (SPSS ver. 31.0; IBM Corp, Armonk, NY, USA) paket programı kullanılarak yapılmış, istatistiksel anlamlılık p %7) saptanmıştır. Glisemik regülasyonun diyabet komplikasyonlarının varlığı ile uygulanan diyabet tedavi türü ile istatistiksel olarak anlamlı ilişkili olduğu görülmüştür (p 0,05). Bununla birlikte, glisemik regülasyonu bozuk olan grupta kalp yetmezliği oranının daha yüksek olduğu izlenmiş, ancak bu fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır. Sonuç: Bu çalışmada T2DM hastalarında tedaviye uyumun ve glisemik regülasyonun kalp yetmezliği sıklığı üzerinde anlamlı bir etkisi gösterilememiştir. Kalp yetmezliğinin multifaktöriyel yapısı ve çalışmanın kesitsel tasarımı bu sonucu etkilemiş olabilir. Uzun dönemli ve prospektif çalışmalarla bu ilişkinin daha kapsamlı biçimde değerlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Tip 2 diabetes mellitus, glisemi regülasyonu, tedavi uyum, kalp yetmezliği