Çocuk acil gözlem alanında izlenen hastaların farklı pediatrik erken uyarı skorlarının hastaların klinik sonuçları açısından karşılaştırmalı değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE TAZEGÜL
Danışman: Şirin GÜVEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Pediatrik erken uyarı skorları (PEUS), çocuk acil gözlem alanlarında, hastaların takip ve tedavi süreçleri esnasında yaşanabilecek değişimlerin öngörülebilmesi için geliştirilmiş araçlardır. Literatürde bir çok farklı PEUS bulunmaktadır, bu skorlamaların hastaların klinik sonlanımlarını hakkında karşılaştırmalı değerlendirilmesi üzerine çalışmalar kısıtlıdır. Bu çalışmada, çocuk acil gözlem alanında takip edilen hastaların, başvuruda değerlendirilen dört farklı PEUS ile, klinik sonlanımlarını öngörmede tanısal test istatistiklerinin karşılaştırılmalı değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif, gözlemsel kohort çalışmasında, 01/01/2023-01/04/2023 tarihleri arasında merkezimizde Çocuk Acil Servis gözlem alanında takip edilen hastaların tamamı prospektif olarak, hesaplanan örneklem büyüklüğü olan 193 hastaya ulaşılana kadar değerlendirilmiştir. Hastalar Monaghan ve ark., Parshuram ve ark., Tibballs ve ark., Brilli ve ark. tarafından geliştirilen dört farklı PEUS'un, taburculuk, servise yatış, yoğun bakıma yatış veya mortalite sonlanımlarını öngörmede duyarlılık ve özgüllüğü, pozitif ve negatif olasılık oranları (OO), ve reciever operator characteristics curve (ROC) analizi ile eğri altında kalan alan (EAA) hesaplanmıştır. Tüm istatistiki testler için p<0,05 istatistiksel anlamlılık sınırı kabul edilmiştir. Bulgular: Hastaların medyan yaşı 47 aydı, 110'u (%57) erkekti. Acile başvuru ana tanıları %40 solunumsal, %20 santral sinir sistemi ve %15 gastrointestinal idi. Takip sürecinde 78 (%40.4) hasta servise, 16 (%8.3) hasta ise yoğun bakım ünitesine yattı. En yüksek EAA Parshuram ve ark. PEUS'unda izlendi; ≥4 iken, servise yatış için EAA 0.678, ≥8 iken yoğun bakıma yatış için EAA 0.816 idi. Duyarlılık ve özgüllük sırası ile servise yatış için %72.3 ve %63.2, yoğun bakıma yatış için ise %68.7 ve %85.7 idi. Sonuç: Çalışmamızda merkezimiz ve hasta popülasyonumuz için Parshuram ve ark. PEUS'u, daha ideal tanısal güce sahip olması nedeniyle öne çıkmaktadır; ancak her merkezin hasta popülasyonlarının sosyodemografik ve klinik özelliklerinin özgün olması sebebi ile, hangi PEUS'un hangi amaç ile kullanılacağı değerlendirilerek, merkeze özel veriler üretilerek PEUS tercih edilmesi gereklidir.