Son yıllarda yeni çıkan oral antidiyabetik ilaçlar ile birlikte artan oral antidiyabetik seçeneklerinin insüline geçiş zamanına ve insülin sonrası kan şekeri kontrolüne etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLŞAH KESKİN
Danışman: Yücel ARMAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetes Mellitus; insülin salınımında yetersizlik veya insülin direnci sonucu kan şekerinde yükselme ile seyreden metabolik ve sistemik bir hastalıktır. Son zamanlarda tip 2 diyabetin tedavisinde kullanıma giren oral antidiyabetikler ile birlikte artan seçeneklerin insüline geçiş zamanı ve kan şekeri regülasyonu üzerine olan etkilerini araştırmayı çalışmamızda hedefledik. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2000-15 Mart 2021 tarihleri arasında S.B.Ü. Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesinin dahiliye polikliniğinde takip edilen ve tip 2 diyabetes mellitus tanıları olan 18 yaş üstü hastaların elektronik kayıtları değerlendirmeye alınmış, uygun 213 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Analiz için Shapiro-Wilk testi ile değişkenlerin normal dağılım gösterip göstermediğine bakılmıştır. Sonrasında normal dağılım gösteren değişkenlerde bağımsız t testi, normal dağılım göstermeyen değişkenlerde Mann Whitney U testi ile değerlendirme yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya aldığımız hastaların %39'u A grubu (metformin/SÜ), %30'u B grubu (metformin/SÜ/pioglitazon) ve %31'i C grubu (metformin/SÜ/DPP4-İ/SGLT-2İ) olarak görüldü. 3.ayda bakılan HbA1C değerleri arasında gruplar arasında anlamlı fark görülmezken 6.ayda bakılan değerlerdeA-C grupları arasında fark istatistiksel olarak anlamlı saptandı (p=0.011). Hastaların VKİ değişimlerine bakıldığında insülin öncesi- sonrası B grubunda ve C grubunda fark anlamlı görüldü (p<0.001, p=0.001). Hastaların insüline geçildiğinde kullandıkları insülin dozlarına bakıldı, B-C grupları arasında fark anlamlı bulundu (p<0,001). A-C grupları arasında fark anlamlı görüldü (p<0,001). Hastaların insüline geçiş esnasında tanı sürelerine bakıldı. B ve C grupları arasında anlamlı fark görüldü (p=0,034) Sonuç: Günümüzde insülin tedavisi sonrası kombinasyon tedavilerinde metformin dışında yer verilebilecek oral antidiyabetiklerin kullanım oranları düşüktür. Özellikle insülin ile beraber metformine ek olarak SGLT-2i'leri ile en etkin kilo kaybı görülmüştür. Hastaların tedavinin ilk 3 ayında kan şekeri regülasyonunu sağlayacak yeterli insülin dozlarına ulaşmak için hekim duyarlılığının artırılması ve çalışma şartlarının elverişli hale getirimesi önemlidir. Anahtar Kelimeler: Oral antidiyabetik, İnsülin, Diyabetes Mellitus