Kronik iskemik inmeli hastalarda düşük frekanslı tekrarlayan manyetik stimülasyonun (RTMS) üst ekstremitede spastisiteye etkisinin klinik ve elektrofizyolojik değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SERHAT ÖZDOĞAN
Danışman: Elif YALÇIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızın amacı kronik dönemde inme hastalarında kontralezyonal hemisfere inhibitör özellikte (1 Hz) Repetetif Transkranyal Manyetik Stimülasyon (rTMS) uygulamasının spastisite üzerine etkisini klinik olarak ve elektrofizyolojik parametrelerle (Hmax/Mmax) ortaya koymaktır. Literatürde kontralezyonal hemisfere 1 Hz kullanılarak yapılan rTMS'nin spastisite üzerine etkisine yönelik az sayıda çalışma mevcut olup çelişkili sonuçlar bulunmaktadır. Literatürde spastisite değerlendirmesinde objektif bir ölçüm metoduna ihtiyaç olduğu vurgulanmış olup çalışmamızda değerlendirilen Hmax/Mmax oranının bu açıdan literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 inme hastası dahil edilmiş olup 2 gruba ayrılmıştır. Aktif rTMS grubunda yer alan hastalara resting motor threshold'un (rMT) %90'ı ile 1200 pulse uyarım sağlanmıştır. Sham grubunda yer alan hastalara ise sham koille yalancı uyarı sağlanmıştır. Her 2 grupta yer alan hastalar eklem hareket açıklığını, nörofizyolojik egzersizleri ve iş uğraşını içeren rutin fizik tedavi ve rehabilitasyon programı uygulanmıştır. Hastalar tedavi öncesi, tedavi bitimi ve tedavi bitiminden 4 hafta sonra değerlendirilmiştir. Spastisite Modifiye Ashworth skalası ile, motor fonksiyon Fugl-Meyer Skalası ile, motor gelişim evresi Brunnstrom evrelemesi ile ve spinal eksitabilite Hmax/Mmax oranı ile değerlendirilmiştir. Bulgular: 10 seans rTMS uygulanan hastalarda tedavi bitiminde el bileği fleksörlerinin spastisitesi ve parmak fleksörlerinin spastisitesinde istatistiksel olarak anlamlı azalma olduğu görülmüştür (p 0.05). Her 2 grupta yer alan hastaların Fugl-Meyer skorlarında tedavi öncesine göre istatiksel olarak anlamlı artış gösterdiği fakat yapılan gruplar arası değerlendirmede iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir (p > 0.05). Hmax/Mmax oranının gruplar arası değerlendirmesinde istatiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir (p > 0.05). Sonuç: rTMS'nin spastisitenin tedavisinde konvansiyonel rehabilitasyon modalitelerini destekleyecek bir tedavi modalitesi olduğu düşünülmüş olup daha geniş hasta grubuyla çalışmaların planlanması literatüre katkı sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Repetitif Transkraniyal Manyetik Stimülasyon, İnme, Spastisite, Fonksiyonel İyileşme