Temporal kemik kırığı olgularının retrospektif analizi ile klinik ve radyografik bulgular ışığında prognozun belirlenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AKIN KARAMAHMUTOĞLU
Danışman: Aykut İKİNCİOĞULLARI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Temporal kemik kırıklarında gelişen komplikasyonları, geleneksel (longitudinal, transvers, miks) ve güncel (otik kapsül içeren ve içermeyen) sınıflama sistemleri ile öngörü güçleri açısından kıyaslamak ve bu komplikasyonların yönetimlerini göstermek amaçlanmıştır. Çalışmanın türü ve yeri: Retrospektif, Ankara Şehir Hastanesi, 3. Basamak sağlık merkezi. Gereç ve Yöntem: 2019 ve 2022 yılları arasında temporal kemik kırığı olan 115 hastada saptanan 127 temporal kırık çalışmaya dahil edilmiştir. Kırık sınıflaması radyolojik ve klinik bulgular ile belirlenmiştir. Gruplar arası karşılaştırma istatistiksel testlerden Fisher's exact test ve Ki kare testi ile yapılmış olup p<0,05 anlamlı olarak belirlenmiştir. Bulgular: Temporal kemik kırığı içeren 115 olguda 90 (%70,8) longitudinal, 22 (%17,3) transvers, 15 (%11,8) miks, 15 (%11,8) otik kapsül içeren, 112 (%88,2) otik kapsül içermeyen kırık izlenmiştir. Olgularda 59 (%46) işitme kaybı, 8 otore, 1 rinore (%7,8), 48 (%37,0) otoraji, 74 (%58) hemotimpanum, 17 (%13,3) timpan membran perforasyonu, 73 (%57,4) intrakranial kanama izlenmiştir. Otik kapsül sınıflamasının komplikasyonları öngörme gücü klasik sınıflamaya göre daha yüksek izlenmiştir. Otik kapsül içeren kırıklarda içermeyenlere oranla sensörinöral işitme kaybı 4 kat, fasiyal paralizi 3 kat, otore 7 kat fazla bulunmuştur. Öte yandan klasik sınıflama ile komplikasyonları öngörme gücü anlamlı bulunsa dahi otik kapsül sınıflamasına göre zayıf izlenmiştir. Sonuç: Temporal kemik kırıklarında hem anatomik oryantasyonu hem de klinik korelasyonu sağlaması için radyoloğun ve klinisyenin hastalarda gelişen temporal kırıkları tarif ederken güncel sınıflama ile birlikte klasik sınıflamayı kombine olarak kullanması hasta yönetiminde daha faydalı olabilir.