Diyabetik ve non-diyabetik nefropatili hastalarda SGLT-2 inhibitörlerinin renal sonlanım üzerine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MURAT YÜKSEL
Danışman: Mehmet USTA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Sodyum-glukoz kotransporter-2 (SGLT-2) inhibitörleri kronik böbrek hastalığında renal ve kardiyovasküler koruyucu etkileri nedeniyle son yıllarda giderek daha yaygın kullanılmaktadır. Bu çalışmada SGLT-2 inhibitörü tedavisi alan diyabetik ve diyabetik olmayan kronik böbrek hastalarında renal sonlanımların karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma retrospektif olarak planlandı. Çalışmaya SGLT-2 inhibitörü tedavisi alan toplam 100 kronik böbrek hastası dahil edildi. Hastaların 50'si diyabetik, 50'si diyabetik olmayan kronik böbrek hastalığı grubunu oluşturdu. Hastaların demografik özellikleri ile başlangıç, 3. ay ve 6. ay laboratuvar parametreleri değerlendirildi. Çalışmada renal sonlanımlar olarak proteinüri, albüminüri ve tahmini glomerüler filtrasyon hızı (eGFR) değişimleri incelendi. Ayrıca akut böbrek hasarı gelişimi, diyaliz başlanması, renal transplant gereksinimi ve idrar yolu enfeksiyonu gibi renal advers olaylar değerlendirildi. İstatistiksel analizlerde sürekli değişkenler ortalama ± standart sapma veya medyan (minimum-maksimum) olarak, kategorik değişkenler ise sayı ve yüzde olarak ifade edildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda uygun parametrik ve nonparametrik testler kullanıldı ve p 0,05). eGFR değerlerinde tedavinin erken döneminde hafif düşüş izlenmekle birlikte takip sürecinde düşüşün azalarak seyrettiği görüldü. Takip süresi boyunca akut böbrek hasarı diyabetik ve diyabetik olmayan gruplarda birer hastada görüldü. Diyaliz başlanması veya renal transplant gereksinimi gözlenmedi. İdrar yolu enfeksiyonu diyabetik grupta iki hastada, diyabetik olmayan grupta ise bir hastada saptandı ve gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: SGLT-2 inhibitörü tedavisi alan kronik böbrek hastalarında proteinüri ve albüminüri düzeylerinde anlamlı azalma sağlanmıştır. Diyabetik ve diyabetik olmayan hastalar arasında renal yanıt açısından anlamlı fark saptanmamış olup bu durum SGLT-2 inhibitörlerinin renal koruyucu etkisinin diyabetten bağımsız olabileceğini düşündürmektedir. Bulgularımız SGLT-2 inhibitörlerinin kronik böbrek hastalığı tedavisinde güvenli ve etkili bir seçenek olduğunu desteklemektedir.