Down sendromlu çocuklarda aktivite ve katılım düzeylerinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEREN UC
Danışman: Duygu TÜRKER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı; Down sendromlu (DS) çocukların aktivite ve katılım düzeyleri ile katılım düzeylerini etkileyen kısıtlayıcı veya destekleyici faktörleri incelemekti. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Pediatrik nörolog tarafından DS tanısı koyulan 35 çocuk ve tipik gelişen 35 çocuk dahil edildi. Çalışmada, aktivite (Kaba Motor Fonksiyon Ölçütü- GMFM-88 ve Pediatrik Özürlülük Değerlendirme Envanteri- PEDI), katılım (Çocuklar ve Gençler İçin Katılım ve Çevre Ölçümü- PEM-CY ve Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği- PedsQL) ve çevresel faktörler (Çocuklar ve Gençler İçin Katılım ve Çevre Ölçümü-PEM-CY ve Aile Etki Ölçeği- IPFAM) değerlendirildi. Bulgular: DS'li çocukların kaba motor fonksiyonlarının (GMFM-88) ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyinin (PEDI) tipik gelişen çocuklara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha geride olduğu bulundu (p 0,05) ancak istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha kısıtlı dahil olduğu ve ebeveynlerin çocuğun aktivitelere katılımında daha çok değişim isteği bulundu (p 0,05). Okul ortamında çevresel desteklerde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0,05). Ev ortamında, okul ortamında ve toplumsal ortamda; çevresel engeller, yardım, kaynaklar ve genel desteklerde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulundu (p<0,05). DS'li çocuklarda ev ve okul ortamında katılım boyutları ile günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyi arasında zayıf, orta ve yüksek düzeyde ilişki bulundu (p<0,05). DS'li çocukların farklı ortamlara (ev, okul, toplumsal) ait çevresel faktörleri ile aktivite ve katılımı arasında negatif yönlü zayıf, orta ve yüksek düzeyde ilişki bulundu (p<0,05). Ailesel etkilenim ile DS'li çocukların aktivite ve katılımı arasında negatif yönlü zayıf ve orta düzeyde ilişki bulundu (p<0,05). Sonuç: DS'li çocukların aktivite ve katılım düzeyini etkileyebilecek kişisel faktörler, ailesel faktörler ve çevresel faktörlerin ayrıntılı olarak değerlendirilmesinin, DS'li çocuklarda aktivite ve katılım düzeyini artırmaya yönelik fizyoterapi ve rehabilitasyon programı oluşturulmasında önemli olduğunu düşünüyoruz. Anahtar Kelimeler: Down sendromu, aktivite, katılım, çevresel faktörler, ICF-CY