Hipotiroidili hastalarda metabolik parametreler ve epikardiyal yağ dokunun değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZGE ÇAKAR
Danışman: Emin PALA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Amaç: Bu çalışma hipotiroidili hastalarda metabolik parametrelerin ve epikardiyal yağ doku kalınlığının değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel olarak planladığımız çalışmamız, 01.09.24- 30.12.24 tarihleri arasında Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne başvuran 18-65 yaş aralığındaki hastalardan 50 kişinin katılımıyla gerçekleştirildi. Katılımcılardan Bilgilendirilmiş Gönüllü Onam Formu alınmıştır. Sonrasında hastane otomasyon sisteminden son 6 ay içinde yapılmış üre, kreatinin, glukoz, HDL, LDL, trigliserid, total kolesterol, insülin, HOMA, Anti-TPO, Anti-TG, TSH, T3, T4 değerleri çalışmada kullanılmak üzere alınmıştır. Sonrasında hastanemizdeki bir kardiyolog tarafından epikardiyal yağ doku kalınlığı ölçümleri yapıldı. Çalışmanın tüm istatistiksel analizleri IBM SPSS Statistics sürüm 25.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, ABD) Verilerin normallik dağılımı Shapiro-Wilk testi ile değerlendirilmiş; parametrik varsayımlar sağlanmayan değişkenler için nonparametrik yöntemler tercih edilmiştir. Bulgular: Hipotiroidili hasta grubunda serbest T3 düzeyinin anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptanmıştır. Bu fark çok büyük etki büyüklüğü ile desteklenmiştir (p 0,40). Böbrek fonksiyonu açısından, hipotiroidili hasta grubunda kreatinin düzeyi anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (p = 0,001). Lipit profili incelendiğinde, gruplar arasında LDL, trigliserid ve total kolesterol düzeylerinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir (Tüm p> 0,10). Ancak HDL kolesterol hipotiroidili hasta grubunda anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p=0,047). EYK hipotiroidili hasta grubunda belirgin şekilde artmış olup, bu fark hem istatistiksel olarak anlamlıdır (p = 0,001) hem de büyük düzeyde etki büyüklüğü taşımaktadır (Cohen's d = 0,96). Sonuç: Hipotiroidili hastalarda metabolik belirteçlerde belirgin değişiklik saptanmamış olup, EYK değerleri klinik açıdan anlamlı bir artış göstermiştir. Bu durum hipotiroidili hastalarda EYK'nın bir kardiyak bir belirteç olarak kullanılabileceğini konusunda fikir birliğindedir. Anahtar kelimeler: Hipotiroidi, Epikardiyal Yağ Doku, Metabolik Parametre.