Aşırı aktif mesane nedeniyle beta-3 agonisti verilen hastaların kişilik özelliklerinin tedavi başarısına etkisi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA DR. ABDURRAHMAN YURTASLAN ONKOLOJİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İSA DAĞLI

Danışman: Erdem ÖZTÜRK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Aşırı aktif mesane (AAM) sendromu, yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyen ve sıklıkla psikiyatrik komorbiditelerle ilişkili bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, mirabegron tedavisi alan AAM hastalarında kişilik özellikleri ile tedavi sonuçları arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif gözlemsel çalışmaya AAM tanısı konulan toplam 96 hasta dahil edilmiştir. Tüm hastalar "Minnesota Çok Yönlü Kişilik Envanteri" (MMPI) ile değerlendirilmiş, ayrıca hastalar 12 haftalık tedavi sürecinde günlük 50 mg mirabegron alırken tedavi öncesi ve sonrası "Aşırı Aktif Mesane Değerlendirme Formu" (OAB-V8) ile incelenmiştir. Bulgular: OAB-V8 anketinin toplam skoru, tedavi öncesinde 20.42 ± 6.84 iken, tedavi sonrasında anlamlı şekilde 10.56 ± 4.34'e düşerek semptom şiddetinde belirgin bir azalma olduğunu göstermiştir (p< 0.001). Korelasyon analizi, OAB-V8 skorundaki değişim ile MMPI skorları arasında anlamlı ilişkiler ortaya koymuştur: depresyon (r= -0.260, p= 0.010), hipokondriyazis (r= -0.266, p= 0.009), psikasteni (r= -0.254, p= 0.012) ve histeri (r= -0.233, p= 0.022) ile düşük düzeyde negatif korelasyonlar bulunmuş ve istatistiksel olarak anlamlılık gösterilmiştir. Sonuç: Hipokondriyazis, depresyon, psikasteni ve histeri ile ilgili kişilik özellikleri, AAM hastalarında tedavi yanıtını önemli ölçüde etkilemektedir. Sonuçlar, AAM yönetiminde psikiyatrik değerlendirmenin önemini vurgulayan bütüncül bir yaklaşımın gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Aşırı Aktif Mesane, Mirabegron, MMPI