Pregestasyonel ve gestasyonel diyabet mellitus tanısı konulan gebelerin doğum sonrası alınan plasenta örneklerinde CD15 ekspresyonunun araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KÜBRA KARAKAŞ SOYLU
Danışman: Hakan ERENEL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabet tüm dünyada gebeliğin en sık görülen metabolik bozukluklarından biridir. Artan obezite insidansı ile ciddi bir sağlık sorunu olan diyabet, gebede metabolizmaya ek yük bindirerek hem maternal hem perinatal komplikasyon ve mortalite riskini arttırmaktadır. Çalışmamızda birincil amaç pregestasyonel diyabet ve gestasyonel diyabet mellitus tanısı konulan gebelerin doğum sonrası alınan plasenta örneklerinde yapılan çalışmalarla plasental immatüritenin belirteci olduğu ortaya konulan CD15 ekspresyonun araştırılmasıdır. Bu çalışmada diyabetin plasenta üzerindeki etkileri CD15 ekspresyonunu kullanarak göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 5 aylık zaman diliminde hastanemizde doğum yapan ve çalışma kriterlerini karşılayanlar hastaları dahil ettik. Çalışmaya dahil edilen plasental patolojiler formallenerek ivedi şekilde patoloji laboratuvarına ulaştırıldı. Benchmark Ventana Ultra marka immunohistokimya cihazına alındı. İmmunohistokimyasal boyamada Roche marka CD15 (MMA Mouse Monoclonal Primary Antibody) antikor kullanıldı. Bulgular: GDM-diyet uygulanan grup, GDM-insülin tedavisi alan grup ve PGDM gruplarının, kontrol grubuna kıyasla vücut kitle indeksi (VKİ), açlık ve tokluk kan şekeri ölçümlerinin, HbA1c seviyelerinin, tahmini fetal ağırlıklarının (EFW) ve doğum ağırlıklarının istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p < 0,05). Plasental CD15 boyanma yüzdelerine göre yapılan gruplarda boyanma olmayan/kontrol grubu (Grup1), %25'ten az boyanan(Grup 2), %25-50 boyanan (Grup 3),%50 den fazla boyanan (Grup 4) grupların, kontrol grubuna kıyasla vücut kitle indekslerinin (VKİ), kan şekeri regülasyonlarının , önceki gebeliklerde GDM öykülerinin, HbA1c değerlerinin ve insülin kullanımlarının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek değerlere sahip olduklarını belirledik (p < 0,05). Ayrıca GDM-diyet, GDM-insülin ve PGDM gruplarının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı (p:<0,001) daha yüksek CD15 boyanma, plasental immatüritede artış, villus damarlarında dilatasyon, villöz hipervaskülarizasyon ve sinsityal knot artışı olduğunu gördük. Ayrıca PGDM grubundaki yoğun boyanma yüzdesinin diğer gruplara göre belirgin yüksek olduğunu tespit ettik. Sonuç: Sonuç olarak diyabetin plasenta üzerindeki immatürizasyon etkisini CD15 ekspresyonu göstererek saptadık. Ayrıca PGDM'li hastaların kan şekeri regülasyonları, GDM-insülin grubundaki hastalara göre daha iyi olduğu halde, CD15 ile daha yoğun boyanması ve immatürite belirteçlerinin daha yüksek pozitif olması bize süregelen hipergliseminin plasenta üzerindeki etkilerinin daha şiddetli olduğunu göstermektedir. CD15'in plasental disfonksiyonun erken bir göstergesi olarak kullanımının optimize edilmesi için geniş kapsamlı daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Gestasyonel Diyabet Mellitus, Pregestasyonel Diyabet Mellitus, CD15 ,Plasental immatürite