Akut dekompanse kalp yetersizliği ile hospitalize edilen hastalarda gelişen tip 1 kardiyorenal sendromun hastane içi ve uzun dönem takipte prognostik önemi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BAHAR FUNDA DOĞAN
Danışman: Mehmet KÜÇÜK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kardiyorenal sendrom (KRS) tip 1 kalpte gelişen akut hadiseler sonucu böbrekte akut disfonksiyon gelişmesidir. Bu çalışmanın amacı akut dekompanse kalp yetmezliğinde gelişen KRS'ye sebep olabilecek faktörleri belirlemek, hastane içi gelişen komplikasyonlar ile uzun dönem takipteki prognostik etkisini araştırmaktır. Yöntem: Kasım 2017- Kasım 2019 tarihleri arasında Sağlık Bilimler Üniversitesi Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir hastanesi'ne başvuran düşük ejeksiyon fraksiyonlu (EF<0.40) kalp yetersizliği nedeniyle yatırılıp takip edilen toplam 312 hastanın demografik analizleri, fizik muayene ve laboratuvar bulguları, almış oldukları ilaçlar ile elektrokardiyografi(EKG), ekokardiyografi(EKO) bulgularını retrospektif olarak incelendi. Primer sonlanım noktası mortalite ve kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatış olarak belirlendi. KRS'un bu sonlanım noktaları ile ilişkisi incelendi. Bulgular: Çalışmada dekompanse kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatırılarak tedavi edilen 312 hastanın 102'sinde (%33) KRS gelişti. Bu olguların 31'i erkek, 71'i ise kadınlardan oluşmaktaydı ve yaş ortalaması 66.1 10.7 idi. KRS gelişen hastaların %62'sinde hipertansiyon, %52'sinde diyabet, %49'unda hiperlipidemi, %67'sinde koroner arter hastalığı, %21'inde kronik böbrek yetersizliği ve %8'inde kronik obstrüktif akciğer hastalığı mevcuttu. KRS gelişen hastaların NHYA fonksiyonel kapasite evresi daha yüksek, sistolik kan basıncı daha düşük, kalp atım hızı daha yüksekti. KRS gelişen grupta başlangıç üre, kreatinin, potasyum, glukoz, troponin değerleri daha yüksek iken, hemoglobin, hematokrit ve sodyum değerleri düşük saptandı. EKO incelemesinde KRS gelişen hastaların EF değeri (OR:2.153, p<0.001) daha düşük, pulmoner arter basıncı daha yüksek, mitral yetmezlik daha sık görüldü. KRS gelişen hastalarda daha az ACE-İ/ARB kullanımı ve ilk 2 gün verilen furosemid dozunun (OR:1.107, p=0.013) daha yüksek olduğu saptandı. KRS gelişen olgularda inotrop ihtiyacı (OR:2.231, p<0.001), hastanede yatış süresi, koroner yoğun bakım yatışı, NIMV gereksinimi (OR:2.431, p<0.001), aritmi, hastaneye tekrar yatış ve ölüm daha sık izlendi. Sonuç: Akut dekompanse kalp yetmezliği ile hastaneye yatırılan hastalarda KRS gelişimi yaygın görülen bir komplikasyondur. Bu durum hastane içi komplikasyonlarında artma, yeniden hastaneye yatış riskinde artış ve daha yüksek ölüm oranı ile ilişkilidir. KRS gelişebilecek hastaların erken tanınması, bu hastaların takibinde son derece önemlidir.