Aşikar diyabeti olmayan metabolik sendromlu hastalarda 25-OH Vitamin D replasmanı öncesi ve sonrası IL-12 düzeyi araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALİ İHSAN OLUK
Danışman: Funda Müşerref TÜRKMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: MetS'un; insülin direnci, diyabetes mellitus, hipertansiyon, dislipidemi, obezite, koroner arter hastalığı, non-alkolik yağlı karaciğer, polikistik over sendromu, subklinik inflamasyon, endotel disfonksiyonu, hiperkoagülabilite, 25-OH vitamin D eksikliği, sitokin ilişkili inflamasyon gibi bileşenlerle yakından ilişkili olduğu saptanmıştır. İnterlökin 12, doğal öldürücü(NK) ve T hücreler tarafından salgılanan, doğal ve kazanılmış bağışıklık cevaplarında rol alan bir sitokindir. Biz bu çalışmamızda vitamin D eksikliği olan MetS'lu hastalarda, 25-OH vitamin D replasmanı ile inflamasyon belirteci olarak seçilen IL-12 düzeylerinin etkilenip etkilenmediğini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Prospektif olarak planlanan çalışmaya; Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Kliniğinde yatmış ve/veya İç Hastalıkları polikliniğine ayaktan başvurmuş, 25-OH vitamin D düzeyi 30 ng/ml altında olan, D vitamini kullanmayan, IDF-2005 kriterlerine göre metabolik sendrom tanısı alan, aşikar diyabeti olmayan 44 hasta alındı. Hastalar ile ilgili veriler hastanemizin otomasyon sisteminden kayıt altına alındı. Çalışmaya alınan hastalardan vitamin D replasmanı öncesi ve 6 haftalık vitamin D replasmanı sonrası IL-12 ve 25-OH vitamin D düzeyleri ölçüldü. Veri analizi ve istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 44,68±11,49 yıldır. Hastaların % 65,9'u (n=29) kadın, % 34,1'i (n=15) erkektir. Çalışmaya alınan hastalar MetS bileşenlerine göre değerlendirildiğinde hastaların 44'ünde (%100) abdominal obezite, 42'sinde (%95,5) kan basıncı yüksekliği, 35'inde (%79,5) HDL-K düşüklüğü, 30'unda (%68,2) trigliserid yüksekliği ve 22'sinde (%50) kan şekeri yüksekliği saptandı. Vitamin D replasman tedavisi öncesi ve sonrası değerler karşılaştırıldığında sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı ve IL-12 düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı düşme saptandı(p<0,001, p=0,008, p<0,001). Çalışmamızdaki hastaları vitamin D replasmanı sonrasında 25-OH vitamin D düzeylerine göre 2 gruba(grup-1 25-OH vitamin D düzeyi≥32 ng/ml, grup-2 25-OH vitamin D düzeyi < 32 ng/ml) ayırıp incelediğimizde ise grup-1 olan hasta grubunda grup-2 olan hasta grubuna göre ortalama IL-12 düzeyi anlamlı olarak daha düşük saptandı(p<0,033). Sonuç: Metabolik sendromlu hastalarda vitamin D replasmanı sonrasında IL-12 seviyelerinde anlamlı bir düşüş saptandı(p<0,001). Çalışmamızda vitamin D replasmanı sonrasında 25-OH vitamin D düzeyi ≥32 ng/ml olan hastalarda 25-OH vitamin D düzeyi ≥32 ng/ml olan hastalara göre ortalama IL-12 düzeyi anlamlı olarak daha düşük saptandı. Bu bulgular bize vitamin D replasmanın metabolik sendromlu hastalarda antiinflamatuar bir etkinliğe sahip olduğunu düşündürmektedir. Vitamin D replasman sonrası sistolik ve diyastolik kan basıncında anlamlı düşüş saptanması; hastaların kilolarında anlamlı değişiklik olmamasından ötürü diğer diyet ve yaşam tarzı değişikliklerinden etkilenmiş olabileceğini ve vitamin D'nin antiinflamatuar etkisi ile ilgili olabileceğini bize gösterir. Bu konuda daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır Anahtar kelimeler: İnflamasyon, İnterlökin-12, Metabolik Sendrom, Sitokin, Vitamin D