Loxl-4 nazofarenks kanserlerinde prognozun değerlendirilmesinde yeni bir potansiyel tümör belirteci olabilir mi?

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, KONYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MUHAMMED FURKAN IŞIK

Danışman: Abitter YÜCEL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Nazofarenks kanseri, etyopatogenezi ve tedavisiyle diğer baş boyun kanserlerinden ayrılır. Tanı ve tedavideki zorluklar, yüksek metastaz ve nüks oranları yeni prognostik belirteçlere ihtiyacı ortaya koymaktadır. Bu çalışmada Lizil Oksidaz Like-4 (LOXL-4) enziminin nazofarenks kanserlerinde klinik ve onkolojik parametreler ile ilişkisini inceleyerek LOXL-4'ün prognostik değerini ortaya koymayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2011-Aralık 2017 yılları arasında nazofarenks kanseri tanısı almış 18-68 yaş 32'si erkek ve 9'u kadın toplam 41 hasta çalışmamıza dahil edildi. Veriler retrospektif olarak incelendi. Patoloji spesmenleri monoklonal anti-LOXL4 antikor ile boyandı. Boyanan hücre sayısına göre zayıf boyanma ve yoğun boyanma grubu olarak iki grup oluşturuldu. Patoloji verileri klinik bulgularla karşılaştırılarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya katılanların yaş ortalaması 45,59 ±13,96 idi. Hastaların kemoradyoterapi (KRT) yanıtları; %29,27 tam yanıt, %39,02 parsiyel yanıt ve %31,7'sinde yanıt yok idi. Hastaların %17,07'sinde lokal nüks, %19,51'inde bölgesel nüks, %24,39'unda uzak metastaz saptandı. Zayıf boyanma grubunda 20 (%48,78) yoğun boyanma grubunda ise 21(%51,21) hasta mevcut idi. Gruplar arasında boyanma derecesi ile demografik ve klinik veriler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı(p>0,05). Hastalıksız sağkalım oranları ise istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p=0.031). Sonuç: LOXL-4 ile zayıf boyanan grubun hastalıksız sağkalım oranları yoğun boyanan gruba göre anlamlı oranda yüksek olması LOXL-4'ün nazofarenks kanseri hasta takibinde akla gelebileceğini göstermektedir. İki grup arasında diğer parametreler açısından anlamlı bir fark yoktu. Bu sonuç LOXL-4'ün rolünü irdeleyen daha çok katılımcılı ve normal nazofarenks dokularının da dahil edildiği çalışmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.