Ratlarda bipolar koagülasyon ve fibriler oksidize selülozun epidural fibrozis gelişmesi üzerine etkisinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, NÖROŞİRÜRJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: EYÜP ÇETİN
Danışman: Feyza KARAGÖZ GÜZEY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Omurga ameliyatları sonrasında görülen ağrının en sık rastlanan sebeplerinden biri epidural fibrozis (EF) gelişmesidir. Epidural fibrozis gelişmesini tetiklemekle suçlanan en önemli etken ise operasyon lojunda biriken kan ve ürünleridir. Bu çalışmada ameliyatlarda sıkça kullanılan bipolar koagülasyon ile fibriler oksidize selülozun EF üzerine olan azaltıcı etkisi incelendi. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 45 adet Sprague-Dawley cinsi erkek rat, kontrol, fibriler ve bipolar olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Tüm gruplardaki ratlara, yüzükoyun pozisyonda steril şartlar altında lomber laminektomi uygulandı. Kontrol grubunda dura üzeri serum fizyolojik ile yıkanarak kapatıldı. Fibriler grubunda fibriler oksidize selüloz ile, bipolar grubunda ise bipolar koagülasyon ile kanama kontrolü sağlanarak lomber cerrahi saha kapatıldı. Altı hafta sıkı bir şekilde takip edilen ratlar sakrifiye edildi ve lomber laminektomi yapılan omurga bölgesi en bloc çıkartılarak EF gelişimi açısından histopatolojik ve genetik olarak değerlendirildi. Histopatolojik olarak derecelendirme sistemlerine göre epidural fibrozis derecesine ve fibroblast sayısına bakıldı. Ayrıca genetik olarak interlökin-6 (IL-6), transforming growth factor beta-1 (TGFβ-1) ve mRNA düzeyleri droplet digital-polymerase chain reaction (dd-PCR) yöntemi ile ölçüldü. Bulgular: Epidural fibroblast sayısı, Modifiye Lubina yüzdesi, IL-6 miktarı ve He derecelendirme oranları fibriler grubunda, bipolar ve kontrol gruplarına göre anlamlı olarak daha düşüktü (p˂0.05). Kontrol grubu, fibriler ve bipolar grubu arasında TGFβ-1 değerleri açısından anlamlı bir farklılık bulunmadı (p=0.525). Fibriler ve bipolar grupları arasında He derecelendirme sistemine göre farklılık görülmedi (p=0.867). Kontrol grubu ve bipolar grubu arasında fibrolast sayısı, TGFβ-1 ve IL6 değerleri açısından anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Fibriler ksidize selülozun kullanımı epidural fibrozis gelişmesini azaltmada bipolar koagülasyona göre daha etkili bir hemostaz yöntemi olarak saptandı. Bununla beraber, bipolar koagülasyon ile kanama kontrolü yapıldığında EF'in anlamlı derecede azalmadığı anlaşıldı. Fibriler oksidize selülozun, ameliyathanelerde kolay ulaşılabilirliği, çok pahalı bir materyal olmaması ve kolay uygulanabilirliği sebebiyle kanama kontrolünde EF gelişmesi açısından güvenle kullanılabileceği düşünüldü. Anahtar Kelimeler: Epidural Fibrozis, Laminektomi, Bipolar Koagülasyon, Fibriler Oksidize Selüloz