Aile hekimliği polikliniğine başvuran obez bireylerin kardiyovasküler risklerinin belirlenmesinde yeni bir biyobelirteç olan betatrophin'ın prediktif değerinin araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NAZLI HACIAĞAOĞLU
Danışman: Engin Ersin ŞİMŞEK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kardiyovasküler hastalıklar mortalite ve morbiditenin en önemli nedenlerindendir.Aile hekimliği polikliniğine başvuran obez bireylerde; kardiyovasküler risk faktörlerinin belirlenmesi, kardiyovasküler riskin hesaplanması vemetabolik parametrelerle ilişkili olduğu düşünülen yeni bir biyobelirteç olan Betatrophin (ANGPTL8)'in kardiyovasküler hastalık (KVH) riskini öngörmedeki değerininortaya konulması amaçlanmaktadır. Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı nitelikteki araştırmamıza Aile Hekimliği polikliniğine ilk kez başvuran,obez 363 hasta dahil edilmiştir. Hastalar araştırmacı tarafından poliklinikte değerlendirilerek; sosyodemografik bilgileri edinilmiş, antropometrik ölçümleri yapılmış, obezite için rutin laboratuvar tetkikleri alınmış, ek olarak toplanan ve uygun şartlarda saklanan örneklerden Betatrophin(ANGPTL8) çalışılmıştır. Hastaların Framingham, SCORE, PRCAE risk hesaplama sistemlerinden KVH gelişme riski hesaplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların BKİ ortalaması 38,7±6,5 kg/m²'dir. Betatrophin düzeyi ortancası 745,8(364,2-1926,0) ng/L olup, Framingham alt risk grupları ile betatrophin düzeyi arasında anlamlı ilişki saptanmıştır (p=0,049). Tüm alt gruplar incelendiğinde özellikle orta risk grubu ile yüksek risk grubu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p=0,029). KVH açısından önemli bir metabolik parametre olan trigliserit düzeyi ile betatrophin düzeyi arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p=0,001, r=-0,166). SCORE ve PRCAE alt risk gruplarında, betatrophin düzeyi ile risk skoru arasında ilişki saptanmamıştır. Tip 2 diyabetik hastalarda betatrophin düzeyinin azaldığı,ancakaralarında anlamlı bir ilişki olmadığı (p=0,176)görülmüş;bununla birlikte insülin kullanımı ilebetatrophin düzeyi arasında anlamlıbir ilişki olduğu bulunmuştur (p=0,013). Sonuç: SCORE ve PRCAE gibi sistemler ile belirlenen alt gruplarda anlamlı bir ilişki ortaya konulamamış olsa da; Framinghamskorlama sistemi ile belirlenen risk grupları ve trigiserit düzeyi ile anlamlı ilişkisi,betatrophinin KVH riskini öngörmede yeni bir biyobelirteç olarak kullanılabilmesi için ümit verici niteliktedir. Anahtar Kelimeler: Betatrophin (ANGPTL8), Framingham, Kardiyovasküler hastalık (KVH), Obezite