Polikistik over sendromlu hastalarda serum YKL-40 düzeylerinin insülin direnci ile ilişkisi

ESRA KOÇ

Polikistik over sendromlu hastalarda serum YKL-40 düzeylerinin insülin direnci ile ilişkisi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ZEYNEP KAMİL KADIN VE ÇOCUK HASTALIKLARI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ESRA KOÇ

Danışman: Müşerref Banu YILMAZ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Çalışmamızda Polikistik Over Sendromu (PKOS) olan hastalarda insülin direnci ile serum YKL-40 düzeyi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza ; ESHRE/ASRM kriterlerine göre PKOS tanısı konulmuş 18-40 yaş arasında reprodüktif dönemde diabetes mellitus, hipertansiyon,ateroskleroz ve prolaktinoma gibi herhangi bir sistemik hastalığı olmayan, en az 6 ay öncesine kadar oral kontraseptif kullanmamış infertilite polikliniğine başvuran 88 dahil edilmiştir.Menstrüel siklusun 3. Gününde FSH, LH, estradiol(E2), prolaktin, TSH, serbest T4, total testosteron, 17-hidroksiprogesteron (17-OHP), dehidroepiandrosteron sülfat(DHEA-S) açlık serum glukoz, açlık insülin düzeyleri bakılmıştır. Hastalardan alınan kan örneğinden 5 cc ayrılıp 10 dakika 5000 devirde santrifüj edilerek Elisa yöntemiyle serum YLK-40 düzeyleri çalışılmıştır. LH/FSH oranı, açlık glukoz ve insülin ile HOMA-IR indeksi ve VKİ hesaplanmıştır. Bu hastaların HOMA-IR seviyelerine bakılarak insülin direncine sahip olan 48 hasta PKOS-IR(+) grubuna ve insülin direncine sahip olmayan 40 hasta PKOS-IR(-) grubuna dahil edilmiştir. Bulgular: Gruplar arasında kilo ölçümleri ve VKİ değerleri arasındaki farklar anlamlı bulunmuştur. Buna göre IR(+) grubu kilo bakımından IR(-) gruba göre daha yüksek bulunmuştur (74,5 kgve 65,0kg ). VKİ bakımından bu iki grup karşılaştırıldığında yine IR(+) grup IR(-) gruba göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (28,8kg/m2 ve 24,5kg/m2 ) Gruplar arası biyokimyasal verilerin karşılaştırılması sonucunda açlık insülin, açlık glukoz ve HOMA-IR değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Buna göre IR(+) grubun açlık insülin değeri IR(-) grubun değerinden yaklaşık 2.2 kat daha yüksek bulunmuştur.( 15,0mU/L ve 6,7mU/L).Benzer şekilde IR(+) grubunun HOMA-IR değeri IR(-) grubundan 2 kat fazla bulunmuştur (3,4 ve 1,6). Açlık glukoz değerleri incelendiğinde ise yine IR(+) grubunun değerlerinin anlamlı şekilde IR(-) grubundan daha yüksek olduğu tespit edilmektedir (97,0 mg/dLve 92,5)mg/dL). YKL-40 değerleri bakımından IR(+) ve obez olmayan grubun IR(+) ve obez gruba göre daha yüksek bulunmuştur (76,2ng/mL ve 85,8ng/mL). Benzer şekilde IR(-) ve obez olmayan grubun IR(-) ve obez gruba göre daha yüksek bulunmuştur(72,9ng/mL ve 89,5ng/mL). Çalışmamızda kullanılan değişkenlerin tüm hastalar ve hastalık grupları içindeki korelasyonları incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda YKL 40 (ng/mL) ile yaş, boy, ağırlık, VKİ, açlık insülin, açlık glukoz miktarı ve HOMA arasında anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır. Sonuç: PKOS'ta serum YKL -40 düzeylerinin İR ile ilişkisini araştırdığımız çalışmamız sonucunda İR+ olan PKOS'lu kadınlarla IR- PKOS'lu kadınların serum YKL-40 düzeyleri arasında istatiksel bir fark bulunamadı. Ancak beklenenin aksine İR- hastalarda YKL-40'ın daha yüksek olduğu, hasta grupları birbiriyle ve kendi içinde değerlendirildiğinde ise vücut kitle indeksi arttıkça YKL-40 değerlerinin düştüğü görüldü. Bu bilgiler ışığında YKL-40 ın insülin direnci olan PKOSlu hastalarda biyomarker olarak önerilmesi için daha geniş örneklem büyüklüğü olan, randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.