Aort kapak replasmanı cerrahisinde dikişsiz kapaklar ile konvansiyonel kapakların perioperatif sonuçlarının karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL KOŞUYOLU YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATİH ÖZTÜRK
Danışman: Taylan ADADEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Toplumların beklenen yaşam süresi artıkça, senil dejeneratif aort darlığı insidansında artış kaçınılmaz olmaktadır. Günümüz pratiğinde kılavuzlar 65 yaş üstü hastalarda biyoprotez kullanımını önermektedir. Son yıllarda, anülüs stabilizasyonu için dikiş gerektirmeyen ve kapağın radyal gücünü kullanan yeni nesil biyolojik kapaklar daha kısa aortik kros klemp süresinde implantasyonu mümkün kılmaktadır. Daha kısa aortik kros klemp zamanı özellikle ek morbiditesi olan ileri yaşlı hastalarda klinik olarak anlamlı farklar yaratma potansiyeline sahiptir. Ancak literatürde bu konuda yeterli çalışma yoktur. Bu çalışmada amaç, aort darlığı zemininde biyoprotez aort kapak replasmanı yapılan hastalarda kullanılan dikişsiz ve dikişli (konvansiyonel) kapakların erken ve orta dönem sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniğinde 2012-2017 yılları arasında aort darlığı zemininde biyoprotez aort kapağı replasmanı yapılan hastalar; dikişsiz biyoprotez aort kapak implante edilenler ve konvansiyonel biyoprotez aort kapak implante edilenler olarak 2 grupta toplandı. Bu 2 gruptaki hastalar; preoperatif olarak yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, vücut yüzey alanı, kardiyak risk skorları, komorbid ek hastalıkların varlığı; intraoperatif olarak kardiyopulmoner bypass süresi, aortik kros klemp süresi, tercih edilen kapak boyutu, ortalama kapak boyutu, kesi şekli; postoperatif olarak da introp desteği, entübasyon süresi, ilk günkü ve total drenaj miktarı, kan ve kan ürünleri transfüzyonları, reoperasyon, kardiyak ritim değişiklikleri, geçici ve kalıcı pacemaker gereksinimi, yoğun bakım ve hastane kalış süreleri, kan parametreleri, kontrol eko sonuçları, erken ve geç mortalite oranları karşılaştırmalı analizlerle değerlendirildi. Bulgular: Dikişsiz grupta hasta sayısı 62(22 erkek, 40 kadın; ortalama yaş 71,38±9,83), Konvansiyonel grupta 69 (34 erkek, 35 kadın; ortalama yaş 70,36±12,32) olarak belirlendi. Dikişsiz grupta Euroscore 2 kullanılarak yapılan cerrahi risk değerlendirmesi, konvansiyonel gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,0121). Dikişsiz grupta mini insizyonel yaklaşım 22 (%36) iken konvansiyonel grupta ise sadece 4 (%6) olarak bulundu (p=0,0002). Ortalama aortik vi i i kros klemp zamanı (AKKZ) dikişsiz grupta 53,87 dk (min: 15 dk, max: 175 dk) iken konvansiyonel grupta 79,2 dk (min: 30 dk, max: 226 dk) olup istatistiksel olarak (p 30 gün) tüm nedenlere bağlı mortalite dikişsiz grupta 11 (%19,30), konvansiyonel grupta ise 13 (%19,40) olduğu görüldü (p=1,000). Geç dönem kardiyak nedenlere bağlı mortalite ise dikişsiz grupta 4 (%7,02), konvansiyonel grupta 9 (%13,43) bulundu (p=0,379). Kaplan-Meire sağkalım analizi yaptığımızda tüm nedenlere bağlı ölümler hesaba katıldığında dikişsiz kapak grubunda genel sağ kalım oranının %72,6, Konvansiyonel kapak grubunda ise %78,3 bulundu (p=0,253). Sonuç: Dikişsiz aort kapak replasmanı yapılan hastalara daha çok mini insizyonel yaklaşım uygulanmış olup bu hastaların daha kısa total perfüzyon ve aortik kros klemp sürelerine sahip oldukları görüldü. Bu hastaların konvansiyonel gruba göre daha yüksek Euroscore 2 kardiyak risk skoruna sahip olmalarına rağmen erken ve geç dönem mortalite oranlarının benzer olduğu görüldü. Sonuç olarak özellikle komorbid hastalıklara sahip ileri yaşlı ve yüksek riskli hastalarda, dikişsiz aort kapaklar konvansiyonel kapakların yerine tercih edilebilecek umut verici bir alternatif olarak gözükmektedir. Anahtar Sözcükler: Aort darlığı, Aort kapak replasmanı, Dikişsiz aort kapak